Nur, The Dogs And Me.
Parrots On Our Bird Feeder.
Het was gisteren een vreemde dag; zonder Richie hier met mij zoals gebruikelijk, ondanks dat ging het goed.
Nur zorgde goed voor mij goed en hield me gehydrateerd en gevoed, hij was zeer goed en wij hadden samen een fijne tijd.
Richie heeft mij goed geïnformeerd, en gebeld om mij te laten weten dat hij de trein na Dordrecht had gepakt op tijd.
Hij belde mij ook na de MRI om mij te laten weten dat zij weggingen; ook liet hij mij weten dat hij met succes de trein thuis had gepakt.
Richie en Spike waren huis om 7:30 uur, beiden waren totaal uitgeput; Spike was duidelijk gesloopt van het verdovingsmiddel dat hij het grootste deel van de avond sliep.
Richie vertelde ons hoe hij zich ongerust maakte toen Spike niet onafhankelijk kon ademen 5 minuten nadat hij werd terug gehaald uit de narkose.
Uiteindelijk begon hij opnieuw te ademen ter geruststelling van iedereen, vooral Richie; hij kon niet lopen tot zij van de trein stapten in Amsterdam.
Een werkelijk vreselijke dag voor Spike, Richie zei dat Spike op de trein zeer ongerust wordt gemaakt door uit de raam te kijken; hij had de veiligheid van zijn deken nodig.
Ik was zo opgelucht toen zij allebei thuis waren, ook blij dat ik de hele dag geen problemen had.
Ik zat niet te hoog om te verkomen dat ik teveel na rechts weg zakte en teveel recht gezet moest worden dat Nur niet zou kunnen doen.
Nur kon kleine aanpassingen aan mijn schouders doen die zeer nuttig waren maar hij zou mij niet meer kunnen helpen.
Gelukkig was dat niet noodzakelijk wegens de manier hoe ik zat, dit was een grote hulp voor mij dat ik niet te veel aanpassen nodig had.
Ik was zeer bezorgd dat iemand anders mij zou recht zetten die geen ervaring had.
Aangezien zij een knik in de katheter buis of nog erger per ongeluk de katheter uit treken, zelfs als het lichtjes uit de goede plaats is, zou het in een lekkage resulteren.
Dit kon zo gemakkelijk gebeuren zoals maandag toen de man die de nieuwe pomp voor het bed bracht.
Hij haalde mijn bed tafel zeer onhandig weg en trok aan de katheter buis en trok de katheter uit de goede plaats en ik lag in een urine bad.
Wij zijn allemal moe van gisteren, Spike is nog slaperig, hij zal zich waarschijnlijk niet 100% goed voelen tot morgen.
Op het ogenblik is het voetbal op de TV, het is Brazilië v Portugal, op dit moment zijn zij aan het vechten in plaats van voetbal spelen.
De zon scheen prachtig en de hemel was een mooie blauw en het was heet genoeg voor mij om de ventilator naast mij te hebben.
Droevig kwamen de wolken weer terug en verduisterden de zonne schijn en meteen is het veel koeler nu en ziet niet zo aardig eruit.
Maar ik let niet op ik ben hier met mijn schat Richie, Nur en de honden, en geniet ervan
Het gaan wat fotos vinden en dit posten en ga dan ontspannen.
