Voor Mezelf Beslissen.

Whistler's Mother.
James Abbott McNeil Whistler.
http://en.wikipedia.org/wiki/James_Abbott_McNeill_Whistler

Ik werd herinnerd door een blogvriendin, dat niet iedereen het recht heeft om euthanasie te krijgen, ik moet toegeven dat ik dit feit even vergat.

Kan nauwelijks geloven dat dit waar is, maar het is de waarheid, ben benieuwd hoeveel landen euthanasie toestaan.

Schijnt er slechts een handvol landen te zijn de het toestaan zoals: België, Nederland, Albanië, Zwitserland, Luxemburg.

Evenals drie staten in Amerika: Oregon, Washington, Montana en Newhampshire denkt over het toetreden.

‘’ It was legal in the Northern Territory of Australia between the years of 1995-1997, when the Territory's law was overruled by the central Parliament of Australia, which then outlawed euthanasia and revoked the Territory's self-governing rights concerning matters of euthanasia.

A bill is currently in the Australian Parliament which, if passed, would restore the Northern Territory's self-governance in that area.

Japan is currently the only country that has no law criminalizing euthanasia, although legislation is being considered which would spell out the country's legal view of the subject explicitly.

Euthenasia is legal in Switzerland. In fact many people from the UK (where it is illegal) travel to special clinics in Swizerland where the clinic helps them with Euthenasia. The Dignitas clinic being the most popular one. ''

http://wiki.answers.com/Q/In_what_countries_is_euthanasia_legal

Werkelijk vreselijk dat er zo weinig landen zijn die hun burgers het recht geven te besluiten wanneer zij willen sterven.

Ik ben inderdaad gelukkig om ergens te leven die mij toestaat te beslissen, ik ben blij dat Nederland mij toestaat om eigene beslissing te nemen wanneer de tijd juist is en ik wil sterven.

Tijd Is Niet Oneindig.

Gayane Khachaturian.
http://en.wikipedia.org/wiki/Gayane_Khachaturian

Vandaag is een aangenaam warme dag zoals gisteren; gelukkig is het slechts het weer wat hetzelfde is, en mijn lichnaam was niet zo zeer verkrampd zoals gisteren.

Ik vond dat het gespannen was maar niet pijnlijk zoals gisteren, toen was het een uiterst intens pijnlijk gevoel.

Al mijn spieren voelden totaal uitgerekt evenals voelen zij te kort en strak, ik moest worstelen om te ademen, elke adem voelde als dwangarbeid

Één Ik hoop het nooit opnieuw te voelen, het was eng aangezien het een blik scheen te zijn wat op me zou kunnen wachten; ik ben hoopvol om dit nooit meer te ervaren.

Droevig denk ik, dat ik mijn lichaam zou moeten laten vechten voor elke adem, en sterven doordat ik niet kan ademen als ik euthanasie niet kon krijgen.

Ik heb het al aangevraagd, zodat ik weet dat wanneer wij de arts laten weten dat het tijd is, zal zij hier  komen en zij zal mij laten sterven.

Het schrijven van dit maakt mij overstuur, omdat ik euthanasie nodig heb in de  laatste pijnlijke stadia van mijn Primaire Progressieve MS.

Ik huil omdat het vremdd is om over sterven op zulk een mooie middag te schrijven.

Misschien is het goed omdat het mij nog meer overtuigd om van elk ogenblik te genieten waarvan ik kan genieten, totaal bewust dat mijn tijd niet oneindig is.