Goed geslapen tot spasmse en schreeuwen van buiten me plotseling wakker maakte, mijn schat hoorde me en was meteen daar met thc.
Snel geïnhaleerdt en opnieuw was ik ingeslapen en had een fijne droom van mezelf buiten op en opgevoerde kruising tussen een rolstoel en een scootmobiel.
Dit is mijn eerste droom in een jaar van buiten zijn; het was een prachtige zeer realistische droom, kon de wind op mijn gezicht voelen.
Het was zo realistisch dat ik de remmen te snel aan gezet heb en bijna een ongelikig stop maakte.
Het voelde als jaren geleden toen ik op mijn motor van 250 CC Greaves rond rijd, een fijne herrinering.
In 1973 (ik was 22) ging ik met de Club van eigenaars van Triumph Motors naar de Isle of Man, was een grote gebeurtenis, voelde goed op de autosnelweg naar Liverpool met de andere grotere motoren.
Het is een mooie ieland, de kroegen zijn de hele dag open, de mensen zijn zeer vriendschappelijke mensen het was een echt paradijs voor ons.
Wij bleven in een kleine hotel, wij hadden bed & ontbijt & avondmaaltijd, en zij dienden ons uitstekend voedsel, voor het ontbijt krijgen wij de beroemde kippers van het eiland.
De Grand Prix duurde een week en wij gingen naar elk race, op onze motors, en naar de race deden wij ons beatr o0nzer helden na te streeven.
De grote pret, was snel over een paar bruggen te gaan en een soort konijntjes sprong te maken en beide wielen waren eventjes in de lucht.
Wij voelde ons zeer opwekt en gevoeld als hadden wij deelgenomen aan het race zelf.
Op de boot op de heen weg kreeg ik veel aandacht van motor door motor enthousiasten die alles wilde weten over mijn motor.
Blijkbaar waren de Greaves een klassieke moor, zij waren droevig omdat ik hun vele gedetailleerde vragen niet kon beantwoorden, dit verbijstered en aantal van hun.
Grappig dat het dromen over buiten mij herrinnerde aan het Isle of Man en mijn motor.
Had een zeer prettig telefoongesprek met een goede vriendin van Devon, zeer aardig om van haar te horen, wij hebben 1 ½ samen gesproken.
Hoop dat de grote wolken snel weer weg gaan en de zonneschijn terug komt, het is zeer aardig weer geweest.
Mijn handen en armen zijn zeer pijnlijk vandaag, zeer langzaam en onhandig, mijn vingers hebben geen sensatie, dat geeft zolang ze wewrken, en ik kan schrijven hoe het voelt.
Zolang ik nog kan schrijven daan maakt het me niet uit hoelanfg ik er over doe en hoeveel week het is het goed te redigeren.
In het hier en nu schrijf ik gelukkig mijn post en verheug me op het bezoeken van andere blogs en het verlaten van commentaren en eveneens ontvangen van commentaren.
Heb een goede dag, ik geniet van mijn dag zeer veel, hoop dat je ook geniet.
