Ontspannende Dag Ondanks Stress.

Nightwork Is About To Commence, 1943.

Emmy Bridgewater.
http://en.wikipedia.org/wiki/Emmy_Bridgwater

Vandaag was een ontspannende dag, ondanks problemen zoals een stijve pijnlijke elleboog en een rechte arm.

Ook waren er problemen, met de nieuwe versie van Firefox Webbrowser, een grote schok dat de settings waren veranderd.

Geen verfris knoop, plotseling geen gezoom en verschillende andere lastige dingen, die ik hoop om later te regelen.

Eerst zal ik radio luisteren, dan zal ik de problemen op te lossen, hoop dat ik kalm kan blijven dezxe keer.

Zaag Mathilde, mijn prachtige fysiotherapeut vanmiddag, probeerde mijn beste te doen om mijn rechte arm, helaas zonder succes uit te rekken.

Het voelen van hoe moeizaam en stijf en pijnlijk mijn armen zijn en dat het slechter word elke dag is eng.

Ik moet proberen positief te blijven, en het beste van mijn leven te maken, ook is het niet magelijk.

Soms is dit uiterst moeilijk te doen, vanmiddag had ik een ogenblik van wanhoop.

Gelukkig kwam Richie met de honden, van het park terug, wij luisterden naar het radioprogramma van  The Archers, dan zette Richie mij terug naar bed op mijn verzoek, na het zitten van meer dan zes uren.

Na wat heerlijk voedsel, voel ik mij nu beter, het schrijven van mijn post heeft mij enorm geholpen om alles te relativeren.

Zoals het gewoonlijk, zet het alles in perspectief voor mij en helpt mij om van mijn leven te genieten.

Kalm Blijven.

Montmatre, Paris, France.


Dag drie van in bed zijn de hele tijd, haat het maar moet kalm blijven wat nooit voor me gemakkelijk is geweest.

Ton had een lang weekend en zal pas morgen op het werk zijn, had contact met een collega van hem, ook zal zij hem vertellen wat is gebeurd wanneer zij hem in de ochtend ziet.

Richie zei dat het niet slechter is geworden in feite hij denkt dat het beter lijkt, hoopt het, wens dat het snel hielt en wij kunnen uitzoeken wat gebeurde om die oorzak te vinden.

Haat dat er geen aanwijzing zijn waarom het gebeurde, geen oorzaak is voor ons allebei zeer ongerust makend, vooral voor Richie, maakt mij over de rolstoel ongerust.

Hoop dat Ton heeft een idee over hoe het werd veroorzaakt, en hij kan het misschien doen aangezien dit zijn baan is, vandaag had ik fysiotherapie opnieuw in bed dat niet mijn favoriet plek is.

Richie en de honden zijn in het park, hoop dat zij een goede tijd hebben, schijnt dat Spike beter is, het zwemmen heeft kennelijk geholpen.

Morgen zal het heetste dag tot dusver zijn en ik ben in bed, heb heel veel gegromd erover en ook dat ik weer de hele tijd in bed ben.

Zaterdag was een goede dag heb een oude vriendin gezien en maakte een nieuwe op mijn Nederlandse blog en dat voelde zeer goed.

Zij wist niet of ik een reactie van een vreemde zou waarderen, ik vertelde haar ik was over de maan met haar reactie, ook aangezien mijn Nederlandse blog zeer weinig reacties krijgt.

Verteld haar ik was zeer gelukkig om nieuw iemand te ontmoeten en mijn blog was open zodat iedereen kon lezen en een reactie achterlaten.

Ben benieuwd of dit verklaart waarom ik zo weinig reacties op mijn Nederlandse blog krijg.

Grappig de schaarste van reacties op de Nederlanders, en toch zijn de Nederlandse lezers de tweede grootste groep bezoekers na de V.S. zijn.

In elk geval zal het mij niet tegenhouden om te schrijven aangezien ik dit blog hoofdzakelijk ben begonnen zodat kan ik mijn leven kon beschrijven met MS en zodat ik met andere bloggers kan communiceren.

Ik ga dit plaatsen en Richie voor THC vragen en ga dan de Archers luisteren op BBC Radio 4 en zal een poging doen om te ontspannen en genieten van de avond.

Wij Zijn Allemaal Een Deel Van Het Rijke Tapijtwerk Van Het Leven.

Flemish Kunst.


Vandaag zat ik voor twee uren, deed ik het zeer gemakkelijk en ga het deze keer langzaam opbouwen.

Top Peeks was tevreden toen hij gisteren langs kwam om te controleren hoe goed het met mijn huid ging.

Hij ging met me akkoord, toen ik zei dat ik van plan was om het zeer gemakkelijk te nemen en niet plotseling 4 uren of meer te zitten zoals ik de laatste keer had gedaan.

Toen Steve hier was vergat ik dat ik het gemakkelijk met zitting wilde en moest doen , toen Steve om 7 uur wegging had ik Richie moeten vragen om mij in bed te doen.

In plaats daarvan had ik zulk een goede tijd in de woon ruimte met Richie en de honden dat ik om 8 uur na The Archers op BBC radio luisterde en toen gegeten met mijn schat Richie.

Tegen de tijd dat ik naar bed ging was het al 9.20 uur zodat ik iets meer dan 7 uren gezeten had, gelukkig was er geen teken van roodheid op de huid en ook niet de volgende dag vrijdag of op zaterdag.

En toen was het een grote schok dat de huid door de katheter op de zondag werd beschadigd, voelde alsof ik iets met één hand was gegeven en het was terug genomen met de andere hand.

Voelde mij werkelijk vreeslijk om nogmaals 24/7 weer terug in bed te zijn.

Realiseerde niet hoe gedeprimeerd ik was tot April toen ik de gevolgen van het compenseren met teveel chocolade, toetjes en grote porties eten opmerkte.

Richie zei het was typisch van mij dat zodra ik het opmerkte heb ik actie ondernomen en stopte.

Niet gemakkelijk om zulk een dramatische verandering aan te brengen maar anderzijds waarom niet vooral nadat MS mijn leven zo dramatisch heeft veranderd.

Vandaag is een dag van diepte punten en hoogte punten, een goede vriend is aangekomen, hij zal hier blijven terwijl hij een baan zoekt in Amsterdam, hoop dat hij iets in dit recessie vindt.

Werkelijk aardig om Nur opnieuw te zien, het was 5 jaar geleden toen wij hem het laatst bij onze oude huis zagen, wij waren collega's bij EURONET, een Internet bedrijf in 2000.

Het droevige nieuws gehoord gisteren, een goede vriend van ons, Keith in Liverpool, had een zware hersens bloeding vorige maand.

Zijn partner schreef dat wij niet droevig moesten zijn want gisteren was een positieve dag voor hem, aangezien hij voor het eerst in een maand begon te spreken en ook uit bed kon.

Blij hij begint voortgang te maken, jammer dat het dit droevig nieuws was dat ons in aanraking met zijn mooie partner bracht.

Hoop dat het beter en beter wordt en dat hij binnenkort terug op de Universiteit is en kan weer les geven.

Nu dat ik dit heb geschreven voel ik mij veel beter, voelde mij vanmiddag een tikje droevig en huilde een beetje, was goed want de spanning was weer hoog opgebouwd en dat moest even uit gelaten, tenslotte ben ik slechts menselijk.

Ondanks alle pijn, ben ik blij hier te zijn, net als Jane @ A Journey Of Another Kind, denk ook ik dat ik kostbare extra tijd heb gekregen.

Huilen, lachen en droefheid en het geluk, evenals het genoegen zijn allemaal een deel van het rijke tapijtwerk van het leven.

Hoop om wat meer van mijn eigen tapijtwerk te borduren deze zomer.