Showing posts with label bang. Show all posts
Showing posts with label bang. Show all posts

Monday, October 11, 2010

Sunday, October 10, 2010. Buiten Op Zondag.




Buiten Op Zondag Middag..



Gisteren was ik vrij bezorgd wegens het feit dat plotseling in de nacht van vrijdag aan zaterdag  kon ik niet meer horen met mijn rechte oor.

Gevoeld alsof het oor dicht was en er scheen niet dat ik kon doen behalve hopen dat het spoedig zou ophouden.

Voel mij zeer kwetsbaar zo, niet zo aardig op straat doof te zijn, toen wij voor een wandeling rond de buurt met de honden gingen.

Kon niet zo goed horen wat vrij eng was; hield niet van het feit dat ik niet kon precies horen wat rond mij gebeurde.

Voelde niet veilige zo rond te rollen buiten niet zeer goed horend, was blij dat Richie met mij was  en hij kon mij helpen als ik het nodig had, gelukkig had ik zijn hulp niet nodig.

Zeer goed geslapen vorige nacht, dankzij het nemen van een slaap pil, was bang ik  zou wakkere kunnen liggen en mij ongerust maken over mijn oor.

Niet zulk een aardige ontwaken vandaag, maar het goed nieuws is dat mijn oor opnieuw o.k. was en ik kon weer goed horen.

Realiseerde hoe belangrijke gehoor werkelijk is, zonder gehoor in mijn rec hte oor oor kreeg ik op de een of andere manier een zeer oneven gevoel.

 Nadat Richie mijn haar heeft geknipt en mij gedoucht voelde ik mij opnieuw zeer goed.

Tegen de tijd dat wij klaar waren was het reeds 14.30  brunch en wij aten snel een later lunch en gingen uit.

Ving het laatste beetje van de jaarlijkse straat markt op, het was merkbaar koeler vandaag ondanks de mooie zonneschijn.

Genoten van buiten zijn maar merkte vandaag op dat ik de volgende keer  een sjaal en handschoenen zal moeten dragen.

 Mijn hals was ondanks de hoge kraag van mijn jasje koud en mijn handen waren ijskoud.

Ondanks die ongemakken genoot ik  grondig; het is werkelijk goed om buiten te gaan, zelfs als het slechts een rondje in de buurt was.

 Buiten zijn met Richie en de honden is goede pret en spreken met kennissen en met mensen die wij op de manier hebben ontmoet zijn favoriete voor mij.






                           

Saturday, June 06, 2009



















Het is verbaasden hoeveel pijn men kan verdragen maar ik merk dat het veel kan zijn.

Merk dat ik pijn nu verdraag dat ik nooit vroeger had kunnen hebben, zag mezelf ook niet als dapper.

Wanneer je mij vroeger had gevraagd of ik mezlef dapper vind het ik gewoon beweerd dat ik niet dapper was.

Het valt me ook zo zwaar dat men mij nu als dapper ziet en soms kan ik het ook begrippen en waarderen maar meestal denk ik dat ik niet dapper ben of moedig.

Ik ben gewoon mezelf.

Richie zegt en jezelf is gewoon heel dapper en ik denk dan wanneer hij het zegt misschien is het ook zo.

En ben nu de laatste toch eindelijk tot de conclusie gekomen dat wanneer je bang ben en je toch doorzet dat dat dapper is.

Ik dacht de hele tijd omdat ik bang ben ben ik niet dapper nu moet ik toegeven dat ik dapper en moedig ben zonder te blozen en te denken wie ben ik en ik verdien dit niet.

Oude gewoontes gaan langzaam weg, ik moet mijn best doen en dat ga ik ook doen.

Saturday, February 21, 2009

Huilend wakker.


Edmonton, Canada.


Ben min of meer huilend wakker geworden vandaag zodra hij mij hoorde was Richie naast mijn bed en heeft me vast gehouden.

Na een minuut of 5 was het over en kon ik beginnen wat bijkomen, heb mijn arm oefeningen gedaan zoals elke ochtend.

Was een schok om zo heftig wakker te worden maar ergens was het wel goed, ik merk dat ik me opgelucht voel alsof een grote last van me afgepakt is.

Het is eng wat allemaal met me gebeurt, het is zo snel veel te snel gegaan met de progressie van de MS en af en toe word ik er zeer bang.

Vrees is niet een fijn gevoel daarom is het extra belangrijk om erover te spreken en zoals vanochtend het van me weg huilen.