Showing posts with label blaffen. Show all posts
Showing posts with label blaffen. Show all posts

Friday, December 17, 2010

Veel Sneeuw.


Airplane Synchromy in Yellow-Orange
.
Stanton  MacDonald Wright.

http://en.wikipedia.org/wiki/Stanton_MacDonald-Wright

Wekte vandaag tot massale hoeveelheden van sneeuw, moet de hele nacht zijn gevallen,  Richie zegt dat het, tot medio kalfshoogte diep is.

Veel dikker dan in vele jaren hier,  Richie was  van plan naar drie winkels vandaag te gaan om al onze boodschappen te halen.

Naar de Oosterse supermarkt in de Nieuwmarkt, de goede Marokkaanse winkel in Bos en Lommer en de Oasis winkel dicht bij ons.

Een grote verrassing dat er nu weer sneeuw is en zo zeer veel ook, ongelooflijk hoeveel er is en het lijkt alsof het lange tijd hier zal zijn.

Mijn eerste winter hier in Amsterdam in 1981, was er sneeuw vanaf November tot Maart en het was ongelooflijk koud ook.

Ik wens dat het weg gaat  overnachts zoals het normaal ook doet, dit keer denk ik dat de sneeuw hier voor lange tijd zal zijn.

Ben benieuwd of  iedereen hier kan komen op Zondag voor onze feestje, ook die  met de bus en trein hier naar toe komen.

Ik hoop Richie neemt de honden naar het park vandaag, Spike kan warm verpakte mee in de fiets tas.

En zal grote pret hebben staanend in zijn honden rolstoel en blaffen terwel hij  toekijkt hoe  Marleen speelt in de sneeuw.

Spike is zeer helder en werkelijk geinteresseerd in alles om hem hem,  hij heeft elke hond buiten geantwoord die hij of op de straat heeft gezien of gehoord.

Ben blij hij is zo helder en nog pret kan hebben wanneer hij zo ziek is, maar op de een of andere manier ben ik ook niet verrast.

 Aangezien hij altijd zoveel pret maakt en elke situatie in een spel kan veranderen.

Wij zijn in sommige opzichten hetzelfde, allebei willen wij van alles genieten waar wij kunnen genieten.

En genieten op onze eigen manier,  ik ben ik zeker dat ik straks weer zal huilen over Spike.

Maar voor nu heb ik een glimlach op mijngezicht ik aangezien ik hem hoor blaffen in de woonkamer.

Dat is mijn Spike.



Sunday, June 27, 2010

Een Hete Zomerdag.













Landelijke Kunst.


Een zeer warme dag vandaag op de radio, hoorde ik hun zeggen dat het de heetste dag van deze zomer is en zo voelt het ook.

Richie deed mij een shirt aan met korte mouwen, zodat ik de hitte het hoofd kan bieden, dit schijnt gewerkt te hebben.

Wij proberen allebei vandaag te ontspannen; morgen moeten wij met onze regelmatige dierenarts, evenals de orthopedische dierenarts spreken.

De MRI beelden toonde aan dat zijn rug o.k. was; het toonde aan dat twee schijven waren beschadigd maar er was geen aanwijzingen waarom Spike één been sleept.

Het zoektocht naar antwoorden zal deze week beginnen; hopelijk zijn de onderzoeken niet zo afschuwelijk voor onze Spike zoals de MRI donderdag was.

Spike deed er 5 minten over om opnieuw onafhankelijk te ademen na de MRI en een paar uren tot hij opnieuw kon lopen.

Zijn herstel van het verdoving middel heeft hem dagen gekost, schijnt hij slechts vandaag min of meer zich zelf is.

Wij hebben een paar ongerust makende dingen opgemerkt sinds donderdag, het schijnt dat Spike plotseling ons niet kan horen,zelfs wanneer ik hem een koekje of een traktatie aanbied.

Tot donderdag heeft hij altijd geblaft toen hij hoorde zijn favoriete woorden koekje of pens staafje of pens.

Hij blafte altijd wanneer Richie wegging en terugkwam of toen een hond buiten blafte of iemand voorbij onze voordeur liep of hij een hond zag langs lopen.

Wanneer Marleen blaft om het alarm aan te slaan, op zulke momenten blafte Spike altijd en liep na Marleen om te zien wat gebeurt en waar de actie is.

Sinds donderdag doet hij geen van deze dingen gedaan, hij blafte slechts zodra Richie hem aan het pesten was om te zien of hij kon blaffen.

Was goed om zijn stem te horen aangezien het zonder stil is geweest; wij zijn zeer bezorgd over hem.

Ik hoop dat er antwoorden voor onze vragen zijn en onze mooie Spike in zijn vroegere glorie word hersteld.

Ik blijf optimistisch en hoop voor het beste.