Uit Mij Genomen.

Roberto Matta.

http://en.wikipedia.org/wiki/Roberto_Matta 

De laatste paar dagen hebben het echt uit mij genomen, vooral gisteren in het ziekenhuis.

Het was vrij verschrikkelijk daar te liggen, met drie artsen en twee verpleegkundigen die probeerden om een nieuwe katheter in te voegen in mijn blaas.

Het was zeer pijnlijk, hoewel niet zo pijnlijk als het zou zijn geweest, maar gelukkig voel ik het niet helemaal zo veel, vanwege mijn verlamming.

Wat ik voelde was niet aangenaam, wat helpt mij enorm is om mezelf te kunnen distantiëren van wat er gebeurt.

Ik ben blij dat ik ben in staat om mezelf uit te schakelen van wat gaande is er als ik het niet fijn vindt wat er gebeurt.

Dit stuk zal niet langer dan dit, omdat ik ben nog steeds behoorlijk moe na mijn bezoek aan het ziekenhuis.

Morgen is een andere dag, wanneer ik hoop beter te voelen,  ik zal dit plaatsen  op mijn blog samen met een andere uitstekende kunstwerk door Roberto Matta.

Rustig Zijn.

Roberto Matta.
http://en.wikipedia.org/wiki/RobertoMatta

We werden later gisteravond dan wij wilden, maar toch was het een ontspannen avond, die gaf ons geen waarschuwing voor wat ging gebeuren de volgende dag.

Vanmorgen werd ik heel abrupt wakker ik dacht aanvankelijk dat het was alleen maar omdat ik gehoord heb dat Richie op stond.

Dan realiseerde ik me het was omdat ik lag niet comfortabel, ik heb Richie gevraagd om mij te verplaatsen, en dat leek mijn probleem op te lossen.

Maar het was niet het probleem, in plaats daarvan werd mijn ongemak verslechterd, ik deed mijn best om te ontspannen en te concentreren op iets anders, maar het is mij niet gelukt.

Toen ik voelde dat ik echt het niet meer kon verdragen, heb ik Richie gevraagd voor meer hulp.

Hij kwam onmiddellijk, zodra ik heb gezegd dat ik dacht dat er mogelijk een probleem met mijn katheter was, nam Richie een kijkje.

Meteen vertelde hij me dat de katheter op een of andere manier was eruit gekomen en lag met de ballon leeg naast me.    

Tegen die tijd voelde het alsof ik wilde in vlammen barstten, toen ik bewust werd hoe nodig ik moest plaasen.              

Richie kreeg de nieuwe katheter niet in, hij deed zijn best maar hij kon de nieuwe katheter niet in de blaas krijgen.       

Hij kon ook niet  een katheter zonder ballon invoeren, voor de afvoer van de urine die gaf me zo veel ongemak.

Richie besloot uiteindelijk om de katheter in mijn uretha te plaatsen, als een tijdelijke oplossing, toen dit werd gedaan, belde ik onze huis arts.

Ik legde de situatie uit en ze naam onmiddellijk contract met de uroloog in het ziekenhuis, die had de supra pubis katheter operatie in 2010 gedaan.

Morgenochtend zal ik worden genomen door een ambulance naar het ziekenhuis, waar zij hopen de stoma te kunnen uit breiden zodat de katheter erin kan.

Als niet, dan moet ik wachten tot de oorspronkelijke stoma helemaal dicht is, dan moet ik een nieuwe operatie hebben.        

Hopelijk lukt het om de stoma morgen groter te maken, ik ben zeer nerveus over wat gaat gebeuren morgen, dat is waarom ik nu rustig moet blijven.     

Gisteren had ik besloten dat er weinig zin was om mij zorgen te maken, ik moet wachten en zien wat morgen brengt.