Ons Gelukkig En Geamuseerd Houden.

Spike.

Spike is niet goed, wij maken ons zeer ongerust hierover, zijn lopen is slechter geworden, hij heeft geen controle meer over zijn achter benen, dat is nu  verloren, maar ondanks dat is hij nog een gelukkige hond.

Hij heeft nog vele vrolijke en speelse ogenblikken, wat mooi is om te zien, ook goed te zien is hoe hij het hoofd biedt aan zijn wankel benen.

Wij werden vrij ongerust gemaakt dat wij onze mooie kleine vriend  niet voor teveel langer bij ons zullen hebben, Richie naam hem naar de dieren arts.

De dacht dat het één van twee dingen kon zijn, allebei zouden kunnen worden behandeld, geen van beiden zou kunnen worden genezen maar de medicijnen kon de gevolgen verminderen.

Dit zou Spike nog eens drie tot vier jaar van  een goed leven geven, waar hij zonder enige problemen zou kunnen lopen en spelen.

Steek proeven van het bloed werden genomen en deze werden verzonden naar het laboratorium voor het testen, dit vergden drie weken om de resultaten te krijgen.

Wij hadden gehoopt dat de bloed onderzoeken ons meer zouden vertellen, maar helaas werd niets gevonden, en nu moeten Richie Spike nemen om een neuroloog te zien.

Wij waren gelukkig om een afspraak om 10.25 op Vrijdag 12 Oktober aan de Dieren Kliniek te krijgen, dit is een deel van de Universiteit van Utrecht.

Dit is één van de onderwijs klinieken waar dieren artsen worden opgeleid worden; het schijnt een goede reputatie te hebben.

Nu zal Richie naar Utrecht op Vrijdag 12 Oktober, met Spike gaan en zien of zij kunnen helpen.

Hoop zij kunnen helpen, zou veel geven om hem opnieuw fit en gezond te hebben en hem hier rond zien lopen.

Hij is zulk een lieve hond, mijn speciale kleine vriend, die zijn ‘baan’ zeer serieus  neemt om ons gelukkig en geamuseerd te houden

Op na het Voorjaar.

Salvadore Dali.

Merkwaardig hoe mijn MS is gevorderd en mijn gevoel over mijzelf is ook gevorderd, in het begin was ik werkelijk van mening dat elk stukje van zelfwaardering was ontdaan van mij.

Zo voelde het, op de een of andere manier voelde ik mij als waardeloos en nutteloos, veronderstel dat dit met niet meer werken samenhangt.

Niet aardig om plotseling niet te kunnen werken, zie nu dat het beter voor me was geweest wanneer ik langer gewerkt had.

Mijn probleem was dat ik toen niet verder kwam dan mijn voordeur, dat was toen ik de trap kon lopen.

Eigenlijk had mijn werkgever mee moeten werken om mij na mijn werkplek te brengen, dan had ik nog veel langer mee kunnen doen, zeker langer dan ik was.

Zij waren vrij gelukkig om me niet te zien, betekend uit gezicht uit de gedachten tot zij mij in 2009 kwijt konden krijgen.

Het gaf me 2 jaar om terug te keren na mijn werk, goed in theorie, maar mijn werkgevers wilde mij in de praktijk niet op het werk, aangezien zij dan de werkplek moesten aanpassen.

Hoorde dat het beleid op mijn werk was iedereen van de hand te doen die voor lange termijn ziek werd, als dat gebeurde zouden zij eerst proberen om je uren te verminderen.

De verminderde uren geven je minder ziekte en werkloosheidsgeld en minder rechten, de meeste mensen weten dit soort zaken niet,

Toen ik viel en het kraakbeen in mijn knie brak waren mijn bazen eerst eventjes zeer aardig maar toen zij realiseerden dat ik 3 x per week naar de fysiotherapeut 3 moest gan, waren zij minder enthousiast.

Dan werden mijn werkgevers werkelijk onplezierig en elk maand was er een vergadering waar ik werd beschuldigt van een reeks fouten.

Aangezien ik op de service desk werkte met 4 collega's en wij allen met het zelfde wachtwoord inlolgden was het niet mogelijk om te zeggen wie wat heeft gedaan.
.
Maar dat weerhield hen niet van mij te beschuldigen van alle soorten zaken.

Nachts kan ik niet meer goed slapen, had constant nachtmerries over de vergaderingen en de beschuldigingen.

Tot het ongeval was ik de beste service desk medewerker geweest, het glanzend boegbeeld voor iedereen en toen werd ik plotseling gedegradeerd.

Mijn werkgever heeft tot mijn diagnoses van MS gepoogd om mij uit mij werk te pesten,
op en gegeven moment werd de spanning teveel.

Kort daarna werd ik naar de neuroloog gestuurd en kort daarna volgede de diagnoses van MS.

Ik denk dat al spanning op het werk het begin van mijn symptomen hebben verhaastte, iets dat zelfs mijn werkgever zou geschokt hebben.

Informatie van een Neuroloog.

William Blake.


Het was briljant Gareth en Paul, te zien, vreemd dat zij nu reeds huis in Wales zijn, hun bezoek aan Amsterdam was te snel over

Vandaag is het een natte en de winderige november dag, sliep vrij goed vorge nacht, denkt de lavendel olie me hielp me te slapen.

. Toen Richie het gordijn vanochtend terugtrok wenste ik dat wij de kleur van het glas konden veranderen.

Overtuigd dat roze ramen vrolijker zouden zijn tijdens de winter maanden, heb geprobeerd om Richie te overtuigen om transparant roze plastiek over de ramen te plakken.

Hij denkt niet het een goed idee is, echt jammer dat er geen manier is dat ik hem kan overtuigen.

Ton Peeks van het RCA (Revalidatie Centrum Amsterdam) kwam langs vandaag om de geheelde plek te controleren en opnieuw was hij zeer blij met hoe goed de huid eruit ziet.

Ik had verwacht van Dr. M. Temmings, de asistent van de neurologen van het OLVG Amsterdam te horen.

Hij had mij snel een mail gestuurd, toen ik om informatie over LDN vroeg..

http://deeyeopener.web-log.nl/eye_opener/2007/12/low_dose_naltre.html

Hij stelde voor dat ik of een afspraak bij de polikliniek maakte of ik kon een telefoon afspraak met hem hebben.

Ik mailde terug dat ik een telefoon afspraak met hem, Dr Temmings, zou verkiezen en direct kreeg ik een out of office reply, dat hij tot 16 november vrij was, en hoorde toen nooit meer iets.

Heb een paar mails sindsdien verzonden en kreeg eindelijk antwoord van Dr. Temmings vandaag, hij zegd nu dat ik het ziekenhuis moet bellen.

Wens had hij me dat op 10 november had verteld, en dan had ik dezelfde dag een aafspraak gemaakt.

Jammer dat er constante miscommunications zijn, vorig jaar vertelde me Dr. Temmings dat wanneer ik iets wilde bespreken ik hem altijd voor een telefoon afspraak kon bellen.

Morgen zal ik een telefoon afspraak maken, misschien zal ik met de Neuroloog Dr. Kalkers zelf maken.

Ik zal meer posten zodra ik Dr. Kalkers of Dr.Temmings heb kunnen spreken.

En wie weet, misschien slage ik erin dit keer om informatie van een neuroloog te krijgen.

Het is niet tot dusver niet gebeurd.