Bijna Blasé.

Jacqueline Lamba.
http://en.wikipedia.org/wiki/Jacqueline_Lamba

Één minuut zat ik gelukkig in bed, en ontving mijn post, openend mijn blog, beantwoordend commentaren, het voelde zeer ontspannen, dan werd de dag ontspoord.

het volgende minuut werden mijn ingewanden gegrepen door afschuwelijke sensaties, die ik onmiddellijk erkende, ik moest snel naar het toilet, in feite het moetbuiterst snel gebeuren.

Wat het eigenlijk betekende was dat ik nu daar op dit ogenblik had moeten zijn; omdat Richie, nu te laat zal zijn, in plaats daarvan zal ik poepen in mijn bed.

Niet mijn favoriet ding om voor te komen, maar vandaag, was ik niet voor één moment verlegen of beschaamd geweest, wat goed was.

ik verspil mijn tijd en energie niet in zaken die ik niet kan beinvoeden, blij ik kan calm zijn, wat beter is dan oversstuur.

Een werkelijk verachtelijke situatie, incontinent zijn is vreselijk maar er is niets dat ik kan doen om deze kwestie te veranderen.

Beter om kalm te zijn, ik slaagde erin vanmiddag, in het weten dat zodra Richie mij onder de douche zette, meteen voelde ik mij weer eens goed.

Spoedig nadat ik werd gekleed, geparfumeerd en voelde mij hersteld wat een prachtig einde aan een onplezierige ervaring was.

Niet de zondag wat wij aan dachten, blij wij kunnen zo kalm en ontspannen zijn, bijna blasé,  beter dan overstuur worden, wanneer er niets te doen is,om verandering te bereiken..

Vrijdag, 11, March, 2011. Zonnige Vrijdag.

Het opnieuw Vrijdag, ik verheug mij op het weekend en de rugby en voetbal morgen middag.

Vandaag is een dag van  twee helften geweest, de ochtend begon goed; wij wekten om 09.00 toen de telefoon over ging, na enkele ogenblikken deed ik mijn arm oefeningen.

Dan deed Richie mijn been oefeningen en massage, daarna kreeg ik de tafel en mijn laptop.

Richie nam een mooie lange douche, waarvan hij zeer genoot; en daarna maakte hij een kop van koffie.

Richie had  het net gedronken toen ik hem nodig had om mij snel uit bed te halen zodat ik naar het toilet kon gaan.

Mijn darmen waren sneller dan Richie mij uit bed kon krijgen, gelukkig was het bed  beschermd met een onderligger.

Tegen de tijd dat de tillift mij uit mijn bed ophief werd de ruimte gevuld met de geur van mijn shit.

Dit zijn niet mijn favoriete ogenblikken, droevig hebben wij allebei  aan hen moeten wennen.

Nu dat het vaker gebeurd en ik er aanwen, voel ik niet mij niet meer pijnlijk, wij gaan gewoon verder.

Wat wij altijd doen en zodra ik op het toilet was geweest en een douche gehad heeft voelde ik weer helemaal goed.