Geen compensatie voor naar buiten gaan.

Guillermo Kutica

http://en.wikipedia.org/wiki/Guillermo_Kuitca
http://painters-table.com/link/literal/guillermo-kuitca-painting-resistance-movement

Vandaag is het woensdag, en we hadden een afspraak met Milou, de specialist wond verpleegster van de rehabilitatiekliniek.

We dachten dat we had genoeg tijd voordat ze hier was en Richie wilde beginnen mijn haar te knippen wanneer de bel ging en onze verwachte bezoeker was vroeg aangekomen.

De honden gaf haar een spetterende welkom, dan kon Milou zich op de reden voor haar bezoek concentreren.

Deze bezoeken zijn niet mijn favoriet, maar ze moeten gebeuren, blijkbaar was er vooruitgang, de wond is kleiner.

Milou adviseerde ons om een andere dressing te gebruiken vanaf vandaag, ze bracht enkele met haar, het heet Aquaseal, blijkt dat we nog steeds heel veel van 2010 hebben.

Ik was blij te merken dat Richie minder in de wond ging dit was voor mij bevestiging dat het inderdaad wordt steeds kleiner.

Hoe ik wou dat dit gebeurde aan het begin van juni, dan had ik misschien een kans op volledige genezing vóór augustus.

Wie weet wat er kan gebeuren, de eerste keer dat dit gebeurde duurde het lange tijd, maar vervolgens was het plotsling genezen.

Ik hoop voor een aangename verrassing, zo niet voor Angela's bezoek in augustus dan misschien aan het einde van de maand.

Op dit ogenblik kan het me niet schelen zo lang als het gebeurt en mijn wereld weer kan worden uitgebreid.

De hele tijd in een kamer maakt niet uit hoe mooi is geen compensatie voor niet in staat zijn  om uit te gaan in de stad waar ik woon.

Hoewel ik het beste van maken door optimistisch te blijven en genieten van alles wat ik kan om me heen, maar dit compenseert niet.

Geen wonder dat ik begon te veel tamarinde snoep en Bombay mix te eten, wat was ik geschokt in mei, toen  Jaya foto's maakte tijdens haar bezoek hier bij ons.

Zodra ik zag hoe dik ik was geworden, was mijn beslissing om onmiddellijk te stoppen met snoepen, wat ik deed en nu heb ik al dat gewicht verloren.

Ik ben echt blij mee om dat ik denk dat het niet een goed idee is, om veel aan te komen wanneer ik zo zwaar gehandicapt ben.

Geen snoepjes of Bombay mix sinds mei heb gegeten wat echt fijn is, ik voel mij veel beter, sindsdien geniet ik van kleine porties van zacht fruit, die veel mooier dan verwerkt voedsel is.

Eerst zal ik dit stuk bewerken, waarna ik een mooie kunststuk gaan zoeken voor dit stuk en daarna ben ik van plan om niks te doen behalve genieten van de rest van de dag.

Nieuwe dag.

Het is weer woensdag merk dat de tijd snel gaat en voor dat je het weet is het april geweest en de zomer komt eran.

Dat zijn mooi gedachtes en ik verheug me op dat het tegen die tijd mogelijk is voor mij om weer na buiten te gaan.

De tijd moet ik overbruggen en dat is ook eigenlijk geen probleem want ik heb genoeg te doen met het organiseren van de aanpassingne aan mijn rolstoel.

En daarnaast moet ik nog alle dagelijkse zaken doen zoals mijn arm oefeningen en zorgen dat ik genug bezoek heb zodat wij niet te geïsoleerd worden.

Belangrijk om oplettend te zijn want voor je het weet ben je geïsoleerd en zit in een behoorlijke dip.

Dat willen wij Richie en ik liever niet meemaken voor dat ik ziek was met MS waren wij vaak met zijn tweetjes alleen vonden wij heerlijk.

Maar toen hadden wij allebei onzer werk en konden wij na het werk uitgaan een terras opzoeken of een coffeeshop of gewoon door mooi Amsterdam lopen.

Nu is dat er allemaal niet meer en zijn wij enkel thuis dan is bezoek zeer belangrijk en dat moet ik echt consequent inplannen.

Elke dag is er weer de kans om wat van te maken mijn intentie is om het ook te doen en dat ga ik ook doen.

Vandaag is een nieuwe dag daar ga ik van genieten.