Het Leven Werd Meteen Veel Beter.

Marcelino Vespeira

http://en.wikipedia.org/wiki/Marcelino_Vespeira

 Richie en de honden zijn naar het park gegaan, de honden zullen genieten; Ik wedde dat zij gelukkig hun pensdiner bij hun terugkeer zullen verslinden.

Spoedig toen zij weggingen, begon ik mij ongemakkelijk te voelen, in plaats van overgaan, is het nog slechter en nu voel ik mij vreselijk, ik deed mijn best het te negeren.

Proberend langzaam te ademen, in de hoop te ontspannen, er gebeurt gelukkig niets hop ik  tot Richie terug is, en kan mij helpen.

Ondanks vreselijk voelen, op de een of andere manier ben ik erin geslaagd kalm te blijven, ik hoop mij op de radio te kunnen concentreren, en mijn blog schrijven.

Zeer moeilijk te negeren, aangezien het me misselijk maakt, ik bekijk de klok niet, moeilijk ben geheel geconcentreerd om niet misselijk te zijn,

Dit is niet de post die ik wilde schrijven, niet gemakkelijk nadenkend te zijn wanneer ik mij zo vreselijk voel nadenkend te zijn in dergelijk ongemak is niet mogelijk.

Met een beetje geluk zal Richie mij spoedig helpen beter te voelen, ik schreef dit en toen opende de deur en mijn schat Richie en honden waren thuis.

Het bleek er een uiterst kleine knik in de katheter buis, zodat het geen wonder is  geweest dat ik mij zo slecht heb gevoeld.

Wat een enorme opluchting, toen de katheter zak begon op te vullen, geen wonder die ik mij zo onwel heb gevoeld.

Het leven werd meteen veel beter.

Echt Shockend.

Bryan Charnley.
http://en.wikipedia.org/wiki/Bryan_Charnley

Ik ben ontwaakt in veel ongemak vanochtend, Richie ontdekte er een uiterst kleine knik in mijn katheter buis, dit begon te stromen nadat hij mijn positie had verandert.

Nadat dat met succes werd opgelost en mijn katheter zak begon vol te rakken, deed ik mijn arm oefeningen, het viel mij op dat het veel gemakkelijker ging dan gisteren.

Briljant om dat op te merken dat het vandaag makkelijker is, beter dan slechts de vooruitgang van mijn MS op te merken.

Slechts een lijst maken van van alle dingen die niet meer mogelijk voor mij zijn om te doen is een waardeloos taak, het veroorzaakt slechts depressie.

Dit is een symptoom van MS, en geen wonder, het is niet gemakkelijk om met een ongeneeslijke ziekte te worden gediagnosticeerd.

Het  rare is dat ondanks dat ik het al wist, was ik nog geschokt dat het echt ongeneeslijk was en er was werkelijk geen behandeling.

Zeer vreemd zo geschokt te zijn,en ik wiste het, voelde mij verlaten en beroofd, ik ben benieuwd of anderen dit ook ook voelen.

Ik denk dat ik niet enige kan zijn,  ik ben zeker dat anderen zullen erkennen hoe het voelt om ongeneeslijk te zijn, en er is geen kans om beter te worden.

Dat is echte shockend dat ik niet beter kan worden en niemand beter wordt, dat kan niet waar zijn, het altijd verteld dat alles kan opgelost worden, helaas dit niet.