Genieten Van De Zonneschijn.

Roberto Matta.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Roberto_Matta 

Elke dag sinds maandag en dinsdag begon ik langzamerhand nogmaals te ontspannen.

Het kostte me een tijdje na de beproeving in het ziekenhuis deze week dinsdag; Ik was goed op weg toen op woensdag middag een ander probleem van de katheter gebeurde.

Plotseling zonder enige waarschuwing werd ik volledig bezig met urineren, ik riep Richie voor hulp zodra ik werd bewust van dit was geweest.  

Richie naam een kijkje en besloot meteen om de katheter door te spoelen, hij meende dat het geblokkeerd was 

Hij gebruikt een zoute zakje, die ging in en terug kwam zonder problemen, maar het had niet mijn ongemak opgelost. 

Richie controleerde de katheter zak en vond een klein beetje materie die veroorzaakt het probleem; en vrij spoedig werd het probleem opgelost.

Het was briljant dat het zo snel en gemakkelijk kon worden opgelost, het enige negatieve aspect was dat het maakte me heel angstig voor een tijd.

Gelukkig dat het snel ging en de volgende dag voelde ik me veel beter weer, dit was echt goed, beter dan steeds nerveus te zijn

Deze week neem ik het zeer gemakkelijk om alle problemen van de katheter recht uit mijn hoofd te zetten en om te concentreren op de meer aangename dingen.

Zoals genieten van de blauwe lucht en zon, alsmede warme temperatuur tussen 24 ° en 26 °.

Zeer aangenaam voor 8 September, vooral na hoe koel  het was gisteren en vooral vorge nacht toen ik blij was met een deken op bed voor de warmte.

Vanochtend toen ik wakker wordt, was het te warm voor een deken, maar gelukkig niet warm genoeg om me problemen te geven, ik ben enorm aan het genieten van de zon.

 

Echt Shockend.

Bryan Charnley.
http://en.wikipedia.org/wiki/Bryan_Charnley

Ik ben ontwaakt in veel ongemak vanochtend, Richie ontdekte er een uiterst kleine knik in mijn katheter buis, dit begon te stromen nadat hij mijn positie had verandert.

Nadat dat met succes werd opgelost en mijn katheter zak begon vol te rakken, deed ik mijn arm oefeningen, het viel mij op dat het veel gemakkelijker ging dan gisteren.

Briljant om dat op te merken dat het vandaag makkelijker is, beter dan slechts de vooruitgang van mijn MS op te merken.

Slechts een lijst maken van van alle dingen die niet meer mogelijk voor mij zijn om te doen is een waardeloos taak, het veroorzaakt slechts depressie.

Dit is een symptoom van MS, en geen wonder, het is niet gemakkelijk om met een ongeneeslijke ziekte te worden gediagnosticeerd.

Het  rare is dat ondanks dat ik het al wist, was ik nog geschokt dat het echt ongeneeslijk was en er was werkelijk geen behandeling.

Zeer vreemd zo geschokt te zijn,en ik wiste het, voelde mij verlaten en beroofd, ik ben benieuwd of anderen dit ook ook voelen.

Ik denk dat ik niet enige kan zijn,  ik ben zeker dat anderen zullen erkennen hoe het voelt om ongeneeslijk te zijn, en er is geen kans om beter te worden.

Dat is echte shockend dat ik niet beter kan worden en niemand beter wordt, dat kan niet waar zijn, het altijd verteld dat alles kan opgelost worden, helaas dit niet.