Showing posts with label optimistisch. Show all posts
Showing posts with label optimistisch. Show all posts

Monday, October 04, 2010

Nog Steeds Optimistisch Desondanks De MS.

 

“Ten Blue Eyes”
New raw art, surrealism, expressionism.
Kazuya Akimoto Art Museum.
Had gisteren een prettige dag alhoewel  ik heel wat pijn had, wekten doordat mijn handen en armen samen gingen klampen dit gebeurde met een spasmes.

Grappig hoe ik gewend geworden heb om te leven met houd mij zelf niet tegen om vrolijk en optimistisch te zijn.

Maar het geeft mij heel veel om tegen te worstelen om ook altijd positief te zijn.

Het is niet te moeilijk te doen omdat ik van mijn aard uit zeer vrolijk en optimistisch ben; niets schijnt om dat te veranderen wat fijn is.

Goed om te zien dat zelfs deze afschuwelijke ziekte, die mij op zulk een afschuwelijke reis heeft genomen, waar rond elke hoek er nog een andere smerige verrassing is, mij niet heeft verminderd.

Mezelf zijn is zeer belangrijk voor me en nu ik oorringen en broches en halsbanden opnieuw draag, voel ik zelfs nog meer mezelf.

Ik geniet van het opnieuw  dragen van mijn mooie sieraden en laat Richie  mij met parfum te bespuiten, moet straks nieuwe kopen ben aan mijn laatste twee flessen.

Lolita Lempicka en Jean-paul Gaultier zijn degenen die ik nog heb, mijn Christian Dior de drie Poison parfums en Kylie Minogue en Roma  van Laura Baggio en Angel zijn op net zoals de schitterende Escada.

Ik geniet van parfum en mijn sieraden teveel om door MS mij te laten tegenhouden, om te genieten van hen; zij zijn zo veel deel van mijn leven nu, dat wanneer ik hen niet draag, is het een  zeer vreemd gevoel.

Voor het eerste jaar in bed droeg ik geen sieraden of parfum, dat heeft bijgedragen aan mijn depressie.

Sinds einde van april dit jaar kon ik met tussenpozen in mijn rolstoel zitten en ben weer begonnen om sieraden en parfum te dragen dat werkelijk mijn stemming enorm heeft holpen.


Saturday, July 10, 2010

Genieten Van Mijn Leven Met Mijn Schat Richie.











Giorgio De Chirico


http://en.wikipedia.org/wiki/Giorgio_de_Chirico


Gisteren was vreeslijk voor me aangezien door de hitte kon mijn wijsvinger niet goed kon functioneren.

Dit heeft het moeilijk gemaakt en tegenhield mij voor uren om mijn post te schrijven en dan beelden vinden en hen te uploaden.

Blogger scheen ook niet goed te werken door de hitte gisteren, want toen ik mijn beelden niet kon uploaden en mijn post bewaren.

Alles vergde veel tijd , elke klik met mijn wijsvinger duurde heel lang ben zo blij dat ondanks dat het zo frustrerend was dat ik mijn rust niet verloor.

Het was echt vreselijk om mij zo afgesneden van alles en iedereen te voelen, opeens kon ik niets doen behalve slechts mijn desktop bekijken meer kon ik niet doen.

Gelukkig kon ik op de radio icoon klikken en kon minstens het programma luisteren terwijl ik probeerde om de kranten te lezen, dit moest ik vrij snel stopen omdat ik de pagina continu afsloot.

Was een onplezierige ervaring ik hoop dat ik mijn wijsvinger kan gebruiken zo lang mogelijk, vreze het moment wanneer het definitief stopt.

Haat de gedachte dat ik niet meer met mijn mooie vrienden kan communiceren of mijn dagelijkse posten kan schrijven en geen deel maak van het leven op hddet internet.

Veronderstel dat op een punt het over zal zijn, en ik niet meer zal kunnen doen wat ik nu kan, had een smaak gisteren van hoe het voelt, werd verrast dat ik niet in paniek raakte.

Kon zien dat het geen zin had om overstuur te raken over iets dat ik niet kan veranderen.

Gisteren heeft mij getoond dat zelfs wanneer ik zeer verstoord was, dat ik nog keek hoe te werken en te genieten van wat ik kon.

Ik veronderstel dat de beste en enige manier voor me is in deze vreselijke situatie om het hoofd te bieden en het beste van alles te maken.

Dit houdt mij optimistisch en laat mij genietend van mijn leven met mijn schat Richie.

Friday, January 08, 2010

Wat Een Goed Plan













Heb zeer goed geslapen vorige nacht nadat Richie en ik hadden lang gesproken over hoe wij over de recente gebeurtenissen voelden.

Wij waren dinsdag allebei enorm geschokt toen Richie ontdekte dat er een kleine verwonding aan mijn billen was.

Wij hebben daarna ons best gedaan om rustig te blijven, wat heel moeilijk was.

Mijn versie van rustig blijven, is ik moet alles controleren en mijn verzoeken kunnen als bevelen klinken.

Ben blij dat wij zolang met elkaar hebben gesproken afgelopen nacht zelfs toen wij ontdekten dat het belachelijk laat geworden was.

Het was 3.30 uur bijna 4 uur toen wij de tijd opmerkten.

Wij zijn beide vrij snel in slaap gevallen nadat Richie het licht heeft uitgedaan, waarschijnlijk omdat wij beide opgelucht waren door onzer conversatie.

Het heeft de spanning van de afgelopen dagen weg genomen, ik had niets om me over ongerust te maken, niets om waker te liggen en over te piekeren.

Was echt heerlijk om zo probleemloos in slaap te vallen, had het echt niet verwacht omdat het zo laat was, en ik vreesde dat ik over mijn slaap tijd was gegaan.

Gelukkig was het niet het geval, en vandaag wanneer ik waker was voelde ik mij zeer goed en merkte dat ik optimistisch was over de toekomst.

Heb nu na ons gesprek weer de idee dat ik nog toekomst heb, heb echt sinds afgelopen jaar die idee dat ik niet lang heb en nu denk ik dat ik nog een hele tijd zou leven.

Wat een goed plan.