En Glimp van Zonneschijn.

Vorige nacht had ik weer wat probleem om in slaap te vallen, uiteindelijk moest ik Richie wekken voor THC, dat snel de truc deed.

Heb goed geslapen tot 11 uur, vanochtend was het ik veel rustiger wakker geworden, gelukkig hoefde ik niet te huilen zoals gisteren.

Dat huilen goed is heb ik gelukkig nu geleerd, vroeger probeerde ik me in te houden, wilden mensen niet ongerust maken, wilde niet dat men mij te emotioneel en daarom moeilijk vond.

Nu weet ik dat het best is om het te laten gaan, beter dan het binnen te houden, tot het een belangrijke crisis wordt.

Om 1.30 was er 5 minuten of zo zonneschijn en buiten was mooi, maar zodra het gebeurde hield het ook weer op en was het weer grijs, bewolkt en nat.

Gisteren ging ik rond rollen hier in huis, heb me tot nu toe geconcentreerd op het zitten.

Heb slechts een keer voor 4 uur gezetten, dat was toen Gareth en Paul op bezoek waren, had me niet gerealiseerd hoe vermoeiend zitten zou zijn of hoeveel werk het zou zijn.

Het wordt geleidelijk aan fijn om weer te zitten in de rolstoel.

Morgen gaan wij mijn kleren bekijken, moet echt uit zoeken wat ik heb, zodat ik binnenkort na buiten kan gaan.

Zag een paar kleding stukken gisteren, helaas zijn zij nu niet meer ok voor mij, moet nu kleren hebben die makkelijk aan en uit gaan.

En niet te veel onnodig materiaal wat pijnlijk is in de rolstoel, misschien vraag ik Marianne of zij en aantal kleding stuken kan aanpassen.

Hoop snel lekker warme kleren te organiseren zodat na buiten gaan een prettige ervaring is.

Wie weet is alles nu mogelijk.

Berkshire, England.

Vrij verbazend hoe de dingen zo snel kunnen veranderen, afgelopen week was ik een beetje down doordat het papierwerk nog niet gestuurd was aan de gemeente.

Kon niet zo goed begrijpen hoe drie weken later, de drie mensen die hier op 17 september waren geweest, nog niet ervoor hadden gezorgd hun documenten tijdig op te sturen.

Dacht echt ik was in een slechte droom terecht gekomen, op 17 september hadden zij mij en Richie verzekerd dat het gehele proces zo snel mogelijk zou gaan.

En hier was het drie later weken en in plaats van goed nieuws, was het geen nieuws.

Één week later en het is opnieuw anders, dit keer is het goed nieuws, was meteen opgewekt toen ik hoorde dat op 29 Oktober, ik de kuip op mijn elektrische stoel gemonteerd krijg.

Na het telefoon gesprek, spraken wij er de hele middag over.

Wat grapig was, is dat ik dacht dat de afspraak was voor 29 november, wat nog veel te lang wachthen is, en was erg blij toen Michelle nogmaals 29 ooktober om 3 uur zei.

Wat een opluchting.

Dat heeft alles zeer goed gemaakt, en de oude nieuws over het trage papierwerk doet er nu niet meer toe.

29 Oktober is dus de grote dag, jammer dat het reeds zo koud is, het zal me niet van uitgaan tegenhouden.

Ga nu warme kleren bestellen, yippee wat heb ik toch een zeer plezierige taak om warme kleren te organiseren en om straks uit te gaan.

Vandaag schijnt de zon en de hemel is blauw, helaas geen open raam meer, aangezien het te koud is.

Veronderstel dat de blauwe hemel en de zonneschijn is een grote teken, dat het inderdaad zeer koud is v andaag.

Ben benieuwd of de laatste groene aardbeien rijpen, wie weet is alles nu mogelijk.

Dat is een goed gevoel te hebben, en dat zal ik vandaag mee nemen.

Fijn dag iedereen.