Showing posts with label MS Progressie. Show all posts
Showing posts with label MS Progressie. Show all posts

Thursday, September 22, 2011

Pak Het Moment.


Gayane Khachaturian
http://en.wikipedia.org/wiki/Gayane_Khachaturian


Vorige nacht moet ik uiterst goed geslapen hebben aangezien ik mij niet kan herinner, hopelijk hield mijn snurken Richie niet wakker.

Vanochtend werd ik vrij plotseling wakker en was meteen  bewust helaas was het  terzelfdertijd als een beenkramp.

Wakker worden met zonneschijn was vanochtend mooi, ik genoot van de blauwe hemelen en het mild wind door de open raam.

Mijn houding ten opzichte van de herfst schijnt veranderd te zijn, dit jaar ben ik niet overstuur dat het nu de herfst is.

Het is droevig dat zomer heeft geƫindigd, het is altijd te spoedig, maar dit keer geniet ik van het veranderen van de seizoenen.

De veranderingen zouden merkbaarder zijn buiten de stad, zij zijn niet zo merkbaar in de stad, wat is merkbaar is de auto's de terug zijn, nu de zomervakantie over is.

Mijn eigen veranderingen, zoals de vooruitgang van mijn MS,  was niet iets waar ik op concentreerde

Goed om van de ogenblikken te genieten, ik ben gelukkig om op te merken dat ik beter ben bij het grijpen van die ogenblikken en het waarderen van hen.

De ogenblikken zijn zo belangrijk, nooit echt voordien gerealiseerd hoe belangrijk het is om het beste van hen te maken, blij dat ik werd bewust van wat werkelijk bedoelde is met het ogenblik grijpen.                              


Thursday, January 28, 2010

Blauwe Hemel en Zon.














Werd wakker en de hemel was bewolkt, dan waaiden de wolken snel weg en er was blauwe hemelen en schitterende zonneschijn.

Heb vandaag van de radio genoten, special de rapportage over Andy Murray, het was zo goed dat Richie de TV aan deed, hoop dat Andy Murray zal winnen.

Tennis is niet mijn spel, voetbal wsel, kijk af en toe na de Williams zusters en soms ook Andy Murray.

Merk dat ik niet meer vooruit kan leunen, wanneer Richie gedroogd fruit of een stuk chocolade op de tafel zet, nu kan ik het nauwelijks bereiken.

Grappig eigenlijk zulk een ontdekking op zulk een kalme manier te maken, geen nut om er een drama van te maken, omdat ik niets kan doen om het te veranderen of tegen te houden.

Heb geleerd dat ik moet accepteren dat ik niets kan doen om mijn situatie te veranderen, het enige ding dat ik kan doen is van dit ogenblik te genieten.

Als er iets was dat ik kon doen, zou ik het doen, ben zeker dat mijn positiviteit en wils kracht zijn sterk genoeg.