Showing posts with label wond verpleegkundige. Show all posts
Showing posts with label wond verpleegkundige. Show all posts

Monday, October 29, 2012

Aangename Begin Van De Week.


 
Roberta Matta.


Richie en ik hebben vandaag de oefeningen vroeg genoeg gedaan, zodat hij mij kon brengen naar de badkamer om te worden gedoucht en gekleed en geparfumeerd.

Dit alles werd gedaan vóór dat Miranda; de wond verpleegkundige van de revalidatie kliniek    kwam controleren op de voortgang van de genezing van mijn decubitus wond.

We waren in feite klaar net voor 1200 precies die tijd de afgesproken was,wij moesten  wachten tot 1215 voordat Miranda aankwam.

Het was echt goed om al gedoucht en gekleed ter wachten op de wond verpleegkundige te komen in plaats van te worden uit bed gehaald net voor of net als ze aankomt.

Het was  1215 toen Miranda aankwam, en ik was klaar voor haar om de wond te inspecteren wat zij ook onmiddellijk deed.    

Ze verwijderd sommige weefsel dat ze dacht was waarschijnlijk de redenen voor het stoppen van de voortgang  van de genezing, na dat een foto werd genomen is Miranda weer weg gegaan na 10 minuten.

Daarna heeft  Richie  me terug in bed gedaan , toen ging hij  naar de keuken en heeft ons een heerlijke lunch, van vegetarische worstjes, chips en bloemkool met kaas gemaakt.

Het plan is om heel lekker zelfgemaakte Pompoensoep vanavond te eten met knapperige croutons en vers fruit.

Ik geniet van de dag enorm, Richie  ook dus ik denk dat we zullen proberen te repliceren een vroege start elke dag, ik ben zeker dat de dagen voor ons zal verbeteren.

Het is briljant dat wij hebben al onze hoofd maaltijd voor vandaag gegeten  en ik heb mijn blogpost geschreven voor vandaag vóór dat Mathilde, mijn fysiotherapeut hier was voor onze afspraak van maandag.

Leuk om zo vroeg  klaar te zijn,  het heeft een verschillende teint op de dag gegeven en ik moet zeggen dat het is een die ik graag vaker wil doen.

Wat een aangename manier om de week te beginnen, veel beter dan altijd alles veel te laat te doen, op deze manier voelen we beiden ontspannen, positieve en beter in staat is om met alles om te gaan.





Wednesday, July 18, 2012

Alles Ging Goed.

 
Oscar Dominguez.
http://en.wikipedia.org/wiki/%C3%93scar_Dom%C3%ADnguez


Gisteravond, besloten Richie en ik om de katheter morgen te vervangen nadat Milou, de wond verpleegster was geweest om de voortgang van de wond te controleren.

Nadat Milou had een kweek en een foto van de wond genomen, vertrok ze weer maar niet voordat ze een afspraak voor drie weken tijd op 8th augustus gemaakt.

Ik probeerde om kalm te blijven en ontspannen, maar het was niet echt overtuigend niet voor mezelf of voor Richie dat ik een van die dingen was, niettemin bleef ik kalm.

Richie haalde mij THC damp, die ik  ingeademd langzaam door gewoon het plaatsen van de buis in mijn mond.

Heel snel, voelde ik dat ik ontspannen werd, ondanks dat merkte ik dat Richie had alles dat hij nodig gaat naar de badkamer gebracht om de katheter te vervangen.

Ondanks deze kleine momenten, bleef ik ontspannen toekijken, dit maakte mij een beetje nerveus, maar ik ben erin geslaagd om kalm te blijven.

Toen Richie had alles wat hij nodig zal hebben, begon de procedure, voordat ik het wist, had Richie  de ballon van de katheter leeg gehaald.

Toen hij de oude katheter uit trok, wat ik nauwelijks gemerkt heb met uitzondering van een kleine kriebel en toen was het al lang verwijderd en weg gegooid.

Toen ik vroeg wanneer hij de nieuwe katheter ging plaatsen, vertelde Richie mij dat het was al gebeurd, en ik heb helemaal niks gevoeld.

Echt briljant, de hele procedure ging erg goed, zonder enige problemen of ongemak voor mij, dat beviel mij zeer goed.

Richie moest lachen omdat blijkbaar zag ik massaal opgelucht en dolblij toen hij me vertelde dat hij de nieuwe katheter snel had gedaan.

Het nieuws over de katheter was het beste nieuws ooit op dat moment, zodra ik deze woorden hoorde, viel de spanning in mijn schouders weg.

Nu het gebeurt is ik voel me geweldig, het was echt een groot gewicht op mijn schouders, alleen wanneer het weg was, realiseerde ik mij wat een last het was geweest.

Na een heerlijker douche, heeft Richie bij aangekleed, geparfumeerd en oorbellen in mijn oren en ringen  mijn vingers gedaan.

Vervolgens heeft hij mij terug in bed gedaan, waar ik geniet van het schrijven van deze post en kijk uit om te genieten van een van de avond met mijn schat Richie.

 

Tuesday, July 17, 2012

Kalm Blijven.


 
Oscar Dominguez


Vandaag is weer een sombere, grijze, bewolkte koele dag die meer geschikt is voor het einde van oktober dan de 17th van juli die het is.

Deze week is wanneer mijn katheter vervangen wordt, Ik hoop dat deze keer het Richie zou lukken om  de nieuwe katheter te kunnen plaatsen, zonder enige problemen.

De laatste keer duurde het een tijdje voordat Richie kon het doen, en de tijd voordat duurde het vier uren en de arts  roepen hielp niet met het invoegen van die nieuwe katheter.

Richie kreeg het opeens wel omdat hij veranderde de hoek van inbrengen, laatste keer werkte het omdat hij een dunnere katheter heeft gebruikt, het was een 16 geweest, nu is het een van 14.

De maat is van geen belang  voor mij waar het echt om gaat, is dat het gebeurt zo spoedig mogelijk, het is jammer  wanneer er problemen voorkomen met het wijzigen van katheters.

Als ik vrij ontspannen over de hele procedure ben, begon ik te beseffen dat ongemak dat ik ervaren heb  zou slechts van een korte duur zijn, een kwestie van seconden.

Maar omdat het al twee keer een probleem is geweest, maak ik mij heel bezorgd over de procedure, waarvan ik weet dat ik echt niet hoeft te worden nerveus.

Niet zeker dat ik echt veel kan doen om af te zijn van deze angst, behalve mijn best doen om te ontspannen en my te concentreren dat al die  energie in andere activiteiten te stoppen.

Zoals het schrijven van mijn berichten voor mijn blog en mij te concentreren op andere dingen, het werkt tot op zekere hoogte, maar het doet me niet stoppen met denken over de wijziging van de katheter.

Morgen komt Milou op bezoek, de wond verpleegster zal de voortgang controleren van mijn wond, ik hoop dat er opmerkelijke verandering zijn sinds ze de laatste keer hier was.

Twee van mijn minst favoriete dingen gebeuren in dezelfde week, geen wonder dat ik voel me zo angstig.

Nu om mezelf te overtuigen dat ik echt niet hoeft te worden nerveus over een van deze gebeurtenissen, of het veranderen van de katheter of Milou zien.

Richie en de honden weer terug zien van het park, zou mijn humeur verbeteren, evenals veel  lachen en genieten van de avond in het gezelschap van Richie.

Thursday, July 16, 2009

















Amsterdam.

Wij hadden Ton, de verpleger, die de wond inspecteert op bezoek en hij zegt dat het
bijna geheeld is.

Ton zegt dat aangezien ik voor een zeer korte periode zal kunnen zitten hij een afspraak met het zit team gaat organiseren om hier te komen voor een meting..

Zij zullen evalueren hoe ik zit en dat zal worden gebruikt om mijn rolstoel aan te passen.

Vrij opwekkend aangezien dit nu het definitieve stadium is waar wij voor zolang nu gewacht hebben.

Jammer dat tegen de tijd dat ik kan weggaan het dichtbij het eind van de zomer zal zijn, had zo gewild om buiten in mei-juni te zijn.

Moet goede rolstoel kleren kopen zoals een goed warm jasje en een beenzak.

Denk dat ik voor de buitentemperatuur zeer gevoelig zal zijn omdat ik niet meer uit was sinds afgelopen augustus.

En broeken en truien want ik heb is niet meer ok voor mij, veel van wat ik heb was voor toen ik mobiel was.

Moet kleren krijgen die gemakkelijk zijn om aan en uit te treken zijn.

Dit zijn prachtige luxeproblemen kleding voor buiten, ben blij dat ik de kans krijg om buiten te gaan.

Het word denk ik augustus/september voor dat ik na buiten kan gaan en uitstapjes maken na de Ten Kate markt of coffeeshop de Basjoe om James en Leo te zien.

Moet het doen waat het nog goed weer is zodat wij op het terras zitten en van een fruit smoothie en van een stuk van de speciale cake van James genieten.

Het is een prachtige cake lijkt als of het geverfd was; het is het prachtige en smakt goed, een echte Caribische cake.

Sprekend van welke hoop Richie eten en water spoedig brengen het is bijna 1 uur reeds en Mathilde, mijn fysio zal straks al hier zijn om me door 30 minuten van oefeningen te begeleiding.

Ik verheug me om Mathilde zien en om de oefeningen te doen, zij is een zeer goede fysio en werkelijk een mooie persoon.

Zij plaagt me altijd zachtjes, wat ik zeer aardig vind en ik beweer altijd dat zij een vreselijke slavendrijver is die me elke keer martelt.

Wij lachen veel wanneer zij hier is.

Goed om dergelijk positief nieuws te hebben, vooral goed om te weten dat Ton de wielen in motie zal brengen om de aanpassing van de stoel te organiseren.

Tuesday, May 05, 2009








In Limburg near the Dutch German border.


Vandaag is een klassieke grijze Amsterdamse voorjaarsdag dat een beetje herfstachtig lijkt te zijn.

Moet ergens anders dan van buiten zon vandaan halen hoop dat het me zal luken.

Vind het echt jammer dat een van mijn beste vriendin mijn blogs niet leest echt jammer.

Zij vind het een beetje eng hoe het met mij gaat; wel wil zij mij steunen zonder te veel van hoe het met me gaat te weten.

Vreemde zaak weten zonder te weten net als ik met de MS, ik wil alles weten behalve wanneer het pijn doet en niet smakelijk uitziet zoals de decubitus wond.

Elke keer dat Ton, de verpleegkundige de elke twee weken langs komt, mij vraagt of ik de foto van mijn bil wil zien zeg ik snel NEE.

Het is misschien overdreven van mij zo te zijn maar het kan niet anders, ik ben gewoon gevoelig en nu meer dan ooit van tevoren.

Merk dat ik de laatste tijd vaak droom over stam cel therapie, afgelopen nacht in mijn droom kreeg ik stam cel therapie en vandaag kon ik mijn tenen al bewegen.

Ik blijf hoopvol op een wonder voor ons allemaal met MS, wow wat zou het toch een groot feest worden wanneer iemand de antwoord wist en kon MS genezen.

Die persoon zou zo geliefd zijn bij ieder met MS en hun families en vrienden; door hun zou deze persoon voor altijd in het zonnetje gezet worden.

Terug in mijn realitiet moet ik eerst arm oefeningen doen en daarna doet Richie de been massage en dan de tafel over het bed met mijn laptop.

Voor mij kan de dag nu pas starten en ondanks het weer word het een goede dag.

Thursday, April 02, 2009





Gisteren hebben wij goed nieuws gehad van het team van de RCA Ton, de verpleegkundige en Dr.Stolwijk.

Zij vonden dat de wond kleiner is geworden en goed opgevuld word zodat je nu kon zien dat er duidelijk voortgang was.

Het was afwachten hoe snel het laatste stukje dicht gaat, zij hoopte dat ik in einde mei kan beginnen met zitten.

Wij waren er heel blij met deze nieuws, ben nog een beetje aan het na genieten, zo fijn om weer goed nieuws over de voortgang van de decubitus te horen.

Het is een bijzonder mooi dag ben van plan om ervan te genieten hoop dat het een mooi dag is voor ieder.

Thursday, March 12, 2009

Proost op het leven!



Niet zo een mooi dag zoals gisteren vandaag is het grijs en donker en het regent onafgebroken.

Niet een inspirerend dag wel een waar je goed kan werken alleen jammer dat de zon weg blijft en het regent.

Was even van slag gisteren door dat Ton, de verpleegkundiger niet de verwachte nieuws gaf dat de wond kleiner was geworden.

Even stilstand in de progressie van het heilen van de wond, het is te hopen dat het de volgende keer beter nieuws word.

Ga absoluut niet deze dag verspillen omdat gisteren niet naar wens ging, ok wilde gisteren horen dat het weer 1 cm kleiner was maar mo0et en wil niet de hoop verliezen dat het goed komt.

Het is alleen weer een kwestie van geduldig wachten en in de tussen tijd genieten van mijn bezoek vanmiddag.

Eerst de fysio en arm oefeningen en daarna de dames op bezoek, Cecile brengt een fles prosecio, was over gebleven van haar verjaardags feest.

Proost op het leven.

Wednesday, March 11, 2009

De zon schijnt....



Vanmorgen wilde Spike op mijn bed even geknuffeld worden wat erg fijn was aangezien ik nerveus was.

Woensdag is de dag dat Ton de wond vepleegkundige van het RCA langs komt om te controleren of alles goed gaat met de decubitus wond.

Ik maak elke keer een poging om niet zenuwachtig te worden en niet ongeduldig te zijn maar valt me zwaar.

Met MS moet je alle twee kunnen wat een marteling is voor mij.

Ton kwam en keek en helaas was de wond niet veel kleiner geworden wel ziet het goed uit en is schoon dus alle voorwaarden voor genezing zijn er.

Nu hopen dat het ook gebeurt.

Was natuurlijk teleurgesteld dat het geen goed nieuws was wilde zo graag voor mijn verjaardag op 17 maart goed nieuws.

Ach dan gen goed nieuws ik bleef desondanks happy, de zon schijnt de honden zijn vrolijk aan het spelen.

Richie maakt chips en er is een lekker tofu en noodle lunch en Richie maakt fruit crumble.

Heerlijk1

Friday, February 06, 2009

Decubitus is een van de ergste zaken die je kan overkomen ben blij dat ik aan het begin van mijn lange tijd in bed niet wist hoe serieus het was.

De wond zo heb ik laatst gehoord was meer dan 6 cm en zeer diep en stank.

De eerste maanden was Richie met de goede steun van de wondverpleegundige van het RCA bezig om de wond schoon te krijgen dat is eindelijk gelukt in oktober.

Richie moest in het begin twee keer per dag een nieuwe verband op de wond doen het is nu een keer per dag.

Ook is de voortgang nu veel beter afgelopen week was het een cm kleiner geworden in vergelijking met de week ervoor.

De wond verpleegkundige is er zo blij dat hij nu noch elke twee weken komt in plaats van elke week en denkt dat hij einde februari een inschatting kan maken wanneer ik weer kan beginnen te zitten .

Dit is nieuws die wij, Richie en ik op gewacht hebben.

Wij hebben nu goede hoop dat ik weer naar buiten kan en meer van het leven kan genieten.