Showing posts with label wond. Show all posts
Showing posts with label wond. Show all posts

Wednesday, February 10, 2010

Bezoek van Ton.














Het is een uitzonderlijk koude dag, met een smerige oostelijke wind, en sneeuw, dat afgelopen nacht gebeurde, vlak nadat Richie de gordijnen dicht trok.

Echt jammer dat ik de sneeuw niet zag neer komen, ik vind het mooi om sneeuw te zien vallen, verse sneeuw is mooi, maar niet wanneer het 3 dagen in de stad lig.

Jammer dat ik niet even na buiten kan gaan maar het is echt te koud voor mij vandaag.

Vanochtend was de sneeuw nog hier, hoorde zeer weinig lawaai buiten wat erg fijn was voor ons.

Wij werden voor de uitzondering niet vroeg gewekt door opgewekte mensen, volwassenen en kinderen die op hun cursus wachten voor het Fijnhout theatre aan de overkant, daar was het te koud voor.

Ook waren er geen duiven vanochtend die buiten het voorjaar begroeten met veel lawaai.

Denk dat de onverwachte koud en sneeuw er ook erbij geholpen heeft dat zij weg bleven en de anti duif pennen in het hele gebouw helpen ook.

Goed nieuws dat de mensen die het gebouw bezoeken niet meer het risiko lopen om duiven poep over hun kleren te krijgen, wanneer zij aankomen of vertrekken.

Ben blij dat de slaapkamer ramen van de baby van onze buren en hun balkon en de fietsen en het speelgoed niet meer onder vogel poep zullen zitten.

Echt afschuwelijk dat afgelopen zomer onze buren dagelijks hun ramen en balkon grondig moesten wassen..

Duiven dragen ziektes die zij aan mensen kunnen overdragen zoals salmonella.

Kan niet geloven hoe moeilijk het was om anti duif pennen hier te laten ïnstalleren, heeft me ongeveer twee jaar van e-mail gekost aan onze verhuurder, tot zij in actie zijn gekomen en het gehele gebouw dit jaar gedaan hebben.

Ik voel me vrij goed dat ik geholpen heb om deze verbetering te krijgen voor ons huis.

Nu is er geen gevaar om vroeg in de ochtend door 'verliefde' duiven wakker gemaakt te worden die veel lawaai maken.

Ton kwam vandaag mijn wondje inspecteren helaas was er deze week geen merkbare verandering.

Ik ben niet echt verrast; herinner mij aan afgelopen jaar toen het ook af en toe niets deed, en er geen voor uitgang was.

Het is frustrerend maar ik ben niet gedeprimeerd, ik ben van mening dat ik mijn beste wil doen om zo positef als mogelijk te blijven.

Morgen is een nieuwe dag en wie weet heeft de door Ton voorgestelde lichter verband misschien een goed effect en het heil proces word hervat.

Mathilda zal hier zijn morgen voor mijn fysiotherapie en arm massage en Anne zal even langs komen voor een kort bezoekje.

Een prettige donderdag waar ik me zeer op verheug.

Saturday, March 14, 2009

De perlen in het leven.



Vandaag is een heel andere dag dan gisteren, het begon zo mooi met veel zon en blauwe hemel en nu is het helemaal grijs.

Deze grijze hemel zegt mij dat de lente eraan komt, hoop wel dat het desondanks het
opwarmen en vervuilen van de planeet dat wij toch mooi weer krijgen.

Ach ja geen zon buiten wel veel zon in onzer harten dan komen wij zonder probleem de dag door.

Maak me zorgen over een bevriende Engelse blogger Amelia, zij heeft de laatste weken vreeslijk veel pijn.

Maandag kan zij haar neuroloog zien het is te hopen dat zij/hij iets voor haar kan doen, hopelijk kunnen zij de pijn remmen.

Zij is te vinden op:
http://talesoflifewithmultiplesclerosis.blogspot.com/2009/03/strange-numbness-but-its-painful.html

Jammer dat de kracht van onzer gedachten ons niet kan genezen, echt jammer want dan zouden wij elkaar van deze vreeslijke MS bevrijden.

Het is heel erg om zo gehandicapt te zijn, en niets maar niets had mij hierop voor kunnen bereiden.

En misschien ook goed zo ik zou dit niet over mijn hoofd gehad al de jaren, natuurlijk was het en is het nog steeds schokkend om zo gehandicapt te zijn.

Door de wond mocht ik toen ik net in augustus in bed lag niet te recht op gaan zitten en nu kan ik alleen half hoog zitten.

Maakt het moeilijke om te eten en drinken, ben allang blij dat ik nog kan type en eten en drinken.

Mijn handen zijn niet meer handig kan net nog kopje en vork vast houden ben blij dat ik weer mee kan typen met mijn linke index vinger.

Veel kan ik niet meer, doe mijn arm oefeningen en gebruik de motomed voor mijn benen dat is goed voor bloed circulatie en genezing van de wond en voor mijn hoofd.

http://www.motomed.com/

Ben tegenwoordig zeer blij met alles dat ik heb, wou natuurlijk liever niet zo gehandicapt zijn en zoveel pijn hebben.

Het zegt veel over hoe mensen kunnen relativeren en het beste kunnen maken van een vreeslijke situatie.

In het begin was dit een grote schok en mijn ideeën over mezelf zijn verstoord en ik voelde me waardeloos.

Nu heb ik mijn beeld over mezelf bij gesteld en heb vrede met mezelf, kan mijn lichnaam niet te veel aan kijken dat is nog steeds niet makkelijk.

Kijk liever niet hoeveel ik in de laatste tijd ben af getakeld, hou liever de beelden van een mooi fit vrouw in mijn hoofd.

Nu komen de tranen wat ook goed is emoties moeten vrij kunnen lopen anders doe ik me pijn.

Het is en blijft moeilijk om zo te leven maar veel moeilijke wanneer ik niet had gekozen om positief te zijn en mij zo op te stellen.

Eerst had ik moeite met de idee dat dit dapper was erken nu dat ik wel dapper ben en dit gebeurd uit pure zelf interesse want een andere keuze zou het leven ondraaglijk maken.

En ik kies duidelijk voor om te genieten van het hier en nu het is zeer moeilijk om als gehandicapte te leven.

Maar ondanks d e shit van MS zijn er nog steeds mooi dingen te beleven, het zijn de perlen die je in het leven vind.