Een Mooie Heldere Zonnige Dag,

Gordon Onslow Ford.

http://en.wikipedia.org/wiki/Gordon_Onslow_Ford

 Vandaag is weer een mooie heldere zonnige dag, dat prachtig was te zien toen Richie de gordijnen opende.

Wat een traktatie om twee mooie dagen te hebben, dit weer heeft zulk een goede effect op mij, het heft mij op.

Mijn armen en handen en vingers worden helaas niet plotseling hersteld

Dit weer geeft mij een grote boost, die ik op dit ogenblik na twee weken grijze, nevelige, donkere dagen nodig had.

Een boost is welkom aangezien het gevoel goed is, goed een direct effect op mijn waarnemingen van mijn dag te voelen.

Op dit ogenblik voel ik mij optimistisch over vandaag en de twee afspraken vanmiddag, één om13.30 waar ik een demonstratie van andere besturing  methodes zal krijgen om mijn rolstoel te besturen.

De andere afspraak is over het kussen op de douche stoel, die moet beter worden bevestigd zodat het en ik niet glijden en het leven van Richie niet  moeilijk maakt.

Ik voel optimistisch dat de afspraken goed zullen gaan en zij allen zullen gegaan zijn om 14.30 en alles is achter de rug.

Ik krijg de post van vandaag  snel geschreven vóór mijn douche en dan kan ik van de middag genieten.

Een mooie smaak van huis op zo een schitterende hete middag in augustus

Zeer goed geslapen tot de geluiden van de drie bouwterreinen en de kinderen die naar school gingen plus het theater.

Uitstekend gelach van het theater, gelach van Amsterdams fijnste theater scholen door jonge acteurs, de straks velen zullen verrukken.

De de zomervakantie schijnt over voor het grootste deel voor onze buren aangezien de parkeerplaatsen zijn weer vol.

En het geluid van mensen die hun koffers na huis slepen begint minder te worden, nu meer mensen al thuis zijn.

Het vakantie seizoen begint hier einde Juni met het eerste geluid van een koffer op wielen die langs de weg word gerold.

De rest van het jaar over het algemeen, dat de enige andere tijd dat wij deze koffers horen is wanneer de cabin crew die in onze straat leven gaat vliegen.

Vandaag is weer en hete dag, Mathilde mijn fysiotherapeut is geweest, zij vertelde me vandaag is één van de laatste werkelijk hete dagen.

Volgens haar zal het 20 graden op donderdag zijn, een verschil van de 30 op vorige week donderdag.

Maar ik veronderstel het voor de tijd van jaar juist is, reeds wordt het twee uren vroeger donker om 9 uur in plaats van 11 uur.

Wanneer het donker is is het nog donkerder dan in juni/juli, hoop dat het een glorierijke herfst en de fijne winter.

Komisch genoeg ondanks dat ik in Noord Europa woon sinds 1962 kan ik nog niet wennen aan het feit dat zomer stopt.

Ik haat dat de klokken terug gaan einde oktober, het ontzegd ons het schemerlicht aan het einde van de dag.

Maar dat gebeurt niet tot het eind van oktober, voor nu is het nog zomer
en is het weer heet en lui met de enige wind door de ventilator naast me wordt geproduceerd.

Sinds ik ontwaakte heb ik in een behoorlijke hoeveelheid pijn vandaag, en vank de pijnen die zich rond beweegt en overal nu is geweest.

Het begon in mijn knieën en reist op tot mijn hals en rug terwijl Mathilda hier was en nu terug in mijn knieën is..

Maar net als met het constante zoemen in mijn oren registreer ik, het maar reageer niet want het heeft weinig zin om te reageren.

Ga zo Richie voor een drank en wat thc en een verandering van mijn positie, die ongemakkelijk begint te voelen.

Zodra mijn schat mij kan beter plaatsten in het bed, danj kan ik een lang glas koude hibiscus thee drinken.

Dat is een mooie smaak van huis op zo een schitterende hete middag in augustus.

De perlen in het leven.

Vandaag is een heel andere dag dan gisteren, het begon zo mooi met veel zon en blauwe hemel en nu is het helemaal grijs.

Deze grijze hemel zegt mij dat de lente eraan komt, hoop wel dat het desondanks het
opwarmen en vervuilen van de planeet dat wij toch mooi weer krijgen.

Ach ja geen zon buiten wel veel zon in onzer harten dan komen wij zonder probleem de dag door.

Maak me zorgen over een bevriende Engelse blogger Amelia, zij heeft de laatste weken vreeslijk veel pijn.

Maandag kan zij haar neuroloog zien het is te hopen dat zij/hij iets voor haar kan doen, hopelijk kunnen zij de pijn remmen.

Zij is te vinden op:
http://talesoflifewithmultiplesclerosis.blogspot.com/2009/03/strange-numbness-but-its-painful.html

Jammer dat de kracht van onzer gedachten ons niet kan genezen, echt jammer want dan zouden wij elkaar van deze vreeslijke MS bevrijden.

Het is heel erg om zo gehandicapt te zijn, en niets maar niets had mij hierop voor kunnen bereiden.

En misschien ook goed zo ik zou dit niet over mijn hoofd gehad al de jaren, natuurlijk was het en is het nog steeds schokkend om zo gehandicapt te zijn.

Door de wond mocht ik toen ik net in augustus in bed lag niet te recht op gaan zitten en nu kan ik alleen half hoog zitten.

Maakt het moeilijke om te eten en drinken, ben allang blij dat ik nog kan type en eten en drinken.

Mijn handen zijn niet meer handig kan net nog kopje en vork vast houden ben blij dat ik weer mee kan typen met mijn linke index vinger.

Veel kan ik niet meer, doe mijn arm oefeningen en gebruik de motomed voor mijn benen dat is goed voor bloed circulatie en genezing van de wond en voor mijn hoofd.

http://www.motomed.com/

Ben tegenwoordig zeer blij met alles dat ik heb, wou natuurlijk liever niet zo gehandicapt zijn en zoveel pijn hebben.

Het zegt veel over hoe mensen kunnen relativeren en het beste kunnen maken van een vreeslijke situatie.

In het begin was dit een grote schok en mijn ideeën over mezelf zijn verstoord en ik voelde me waardeloos.

Nu heb ik mijn beeld over mezelf bij gesteld en heb vrede met mezelf, kan mijn lichnaam niet te veel aan kijken dat is nog steeds niet makkelijk.

Kijk liever niet hoeveel ik in de laatste tijd ben af getakeld, hou liever de beelden van een mooi fit vrouw in mijn hoofd.

Nu komen de tranen wat ook goed is emoties moeten vrij kunnen lopen anders doe ik me pijn.

Het is en blijft moeilijk om zo te leven maar veel moeilijke wanneer ik niet had gekozen om positief te zijn en mij zo op te stellen.

Eerst had ik moeite met de idee dat dit dapper was erken nu dat ik wel dapper ben en dit gebeurd uit pure zelf interesse want een andere keuze zou het leven ondraaglijk maken.

En ik kies duidelijk voor om te genieten van het hier en nu het is zeer moeilijk om als gehandicapte te leven.

Maar ondanks d e shit van MS zijn er nog steeds mooi dingen te beleven, het zijn de perlen die je in het leven vind.

Nieuwe katheter

Heb goed kunnen slapen afgelopen nacht wel met veel pijn wakker geworden dat heeft Richie een beetje kunnen verzachten met een zakje thc.

Daarna was ik even weer in droomland maar niet voor lang toen mijn hersens de gedachte registreerde dat vandaag de huisarts langs komt om de katheter te wisselen.

Het duurt niet lang om het te doen en Dr. van Wijngaarden is zeer goed en ik heb er geen pijn maar desondanks is het niet mijn favoriete bezigheid, ik zal het liefst af willen bellen.

Dat heeft geen zin want dan word het alleen verzet op een ander dag en moet ik weer al de zenuwen hebben voor de afspraak.

Nee even door bijten en het is voor twee maanden weer gedaan.

Ik doe nu mijn best om niet op te concentreren in plaats van daaraan te denken ga ik me focussen op het bezoek van een lieve vriendin, Anja vanmiddag.

Veel leuker dan het bezoek van onzer huisarts ook is zij zo aardig wij kunnen ons geen betere huisarts wensen maar deze bezoek is en blijft niet mijn favoriet.

De doktor was stipt om 12.30 hier en voor dat ik het wist was de nieuwe katheter een feit en ik was opgelucht.

De zon schijnt het word een mooi dag en straks de raamen openen en genieten van de buiten lucht en op naar het leuke deel van de dag.