Heb redelijk goed geslapen en ben zachtjes wakker geworden omdat ik me goed voelde deed ik de arm oefeningen.

Na de arm oefeningen heb ik een poging gedaan om mijn ogen dicht te maken en een beetje weg te dromen en wie weet weer in slaap vallen.

Het tegendeel is gebeurd en in plaats van rustig te liggen begon ik somber gedachten te krijgen en toen ik nerveus naar Richie keek en ik hoorde niets begon ik vreeslijk bang te worden,

Ik begon te huilen en kon eerst niet stoppen, de tranen liepen rechtstreeks mijn oren in.

Heb het bed verhoogd zodat ik controle kon krijgen over mijn tranen en mijn ademhaling.

Gelukkig lukte het wel, hoop dat Richie het niet hoorde.

Ik wilde net in diepe slaap vallen toen hoorde ik dat Richie uit bed stapte, het was 10 uur.

Ach ja pech gehad deze keer morgen beter en wie weet word het een pracht dag vandaag.

Op dit moment klimt Lori Schneider, die de diagnoses MS kreeg in 2003,Mt. Everest,

Zij wil haar droom waar maken om de 7 hoogste bergen in de wereld te beklimmen.

Everest is de laatste en het doel is om aan de top te kommen einde mei.

Kijk op deze link voor het hele verhaal van de dappere Lori Schneider.


http://www.guideposts.com/story/lori-schneider-mt-everest-climb-multiple-sclerosis?page=0%252C0

In de eerste instantie kon ik niet in slaap vallen en moest Richie wakker maken voor thc om te slapen.

Naar dat ik het gebruikt had viel ik meteen in slaap en heb goed door geslapen tot vanochtend.

Ben zeer zacht wakker geworden en heb gelijk de arm oefeningen gedaan wat veel van de spanning weg naam van nek en schouders.

Richie heeft mijn benen gemasseerd en ik heb de baclofen pillen genomen en daarna kon mijn dag beginnen.

Het is een rustiger dag, het is Hemelvaart en af en toe spelen er kinderen op het speelplaats voor het Fijnhout theater.

Ik ga het vandaag rustig aan naar de spanning van gisteren, de nieuws was goed gisteren maar toch is en blijft het spannend en dat gaat niet zomaar weg.

Nu en dag later komen wij een beetje tot rust tot de volgende afspraak op 10 juni.

Deze keer wil ik het uit mijn hoofd zetten en mij er niet opwinden, het is al voldoende dat ik 9 juni gestrest ben 0over de afspraak de dag erop.

Ach ja wij zien het wel nu is het 21 mei en ik ga ervan genieten.

Wens iedereen een fijne dag.

Elsevier

Duizenden kinderen verkracht op Ierse katholieke scholen
ELSVIER

Woensdag 20 mei 2009

Duizenden Ierse kinderen op katholieke scholen zijn de afgelopen zestig jaar verkracht, mishandeld en vernederd door priesters en nonnen.

Dat blijkt uit een omvangrijk onderzoek van de Ierse overheid dat vandaag werd gepresenteerd.

Kinderen op Ierse katholieke scholen werden behandeld als slaven.

Het onderzoek – dat negen jaar heeft geduurd en 70 miljoen euro heeft gekost – wijst uit dat leerlingen vooral op jongens scholen als slaven werden behandeld.

Maar ook op meisjesscholen ging veel mis, aldus de onderzoekscommissie.

Zelfmoord

Inspecteurs van de Ierse overheid waren op de hoogte van de mishandeling, maar slaagden er niet in de nonnen en priesters ervan te weerhouden.

De commissie meldt dat meer dan duizend oud-leerlingen tijdens het onderzoek aangaven te zijn misbruikt.

Tot in de jaren negentig verbleven meer dan 35.000 kinderen op de katholieke scholen; veel van hen pleegden later zelfmoord.

Geen vervolging

Opmerkelijk is dat het rapport niet leidt tot vervolging van priesters en nonnen die nog in leven zijn.

Dit tot grote woede van veel slachtoffers, meldt de BBC.

Een priesterorde won in 2004 een rechtszaak tegen de onderzoekscommissie.

De rechter bepaalde dat de identiteit van de priesters geheim moet blijven.
Door Luc van Kemenade

Reacties

Uit deze publicatie kun je vastestellen dat met name de katholieke kerk een ongezonde instelling was en nog steeds is....

A.M. Loopik op donderdag 21 mei 2009

Onder het mom van godsdienst worden veel misdrijven begaan. Arme kinderen.

evy op donderdag 21 mei 2009

Waar, is welk geloof dan ook eigenlijk goed voor??

Het enige wat het doet is mensen,zelfs kinderen onderdrukken en...

marga op donderdag 21 mei 2009

Mevr. Gors;

Heeft u in de voorgaande 80 jaar in Moskou gewoond?
Of in Beiying?
Die regiems hadden/hebben ook zo'n...

Was rustig wakker geworden en heb de arm oefeningen gedaan merkte dat ik gestrest was en begon ook meteen te huilen.

Heb na een minuut of 5 mijn tranen weg geveegd en een poging gedaan om te ontspannen, waar maakte ik me zo druk over was het bezoek van Ton, de wond verpleegkundiger om de wond te checken.

Ik weet dat dit nodig is maar het blijft niet mijn favoriete bezigheid om op zij gerold te worden en mijn bil ontbloot zodat iemand mijn bil kan bekijken.

Moeilijk maar ik heb er enorme baat bij deze controle en te horen wanneer ik kan zitten.

Dus al met al is er geen reden om zo gestrest te zijn over Ton's bezoek.

Langzaam kan ik mezelf overtuigen dat spanning niet nodig is en op dat moment gaat de bel en Ton is aangekomen.

Vrij snel verteld hij ons het goed nieuws dat de wond weer aanzienlijk kleiner geworden is en minder diep.

Ton komt 10 juni terug met dr Stolwijk en hij hoopt dat ik er vlak daarna kan beginnen met het project zitten.

En het word en heel project om weer goed te kunnen zitten, het is niet zo dat zodra ik hoor het is dicht dat ik meteen kan zitten.

Mijn rugspieren moeten langzaam weer getraind worden om mijn boven lichaam omhoog te houden.

Dit word langzaam opgebouwd en ook de tijd dat ik kan zitten.

Wanneer ik er over denk word ik heel bang dat de ELRO niet goed word aangepast en ik weer een wond krijg.

Heb besloten dat ik me beter kan concentreren op mijn doel om weer na buiten te komen en niet nu mezelf gek te maken met zorgen over iets dat niet speelt.

Het is een slechte gewoonte van mij om te veel te veel vooruit te kijken op problmen die misschien zouden gebeuren.

Moet gewoon weer terug tot het hier en nu waar ik me nu bevind en dat is de laatste loodjes tot de wond geheel dicht is.

De zon schijnt en de hemel is blauw, de honden zijn erg blij en hebben uitbundig voor mij gespeeld zodat ik nu geen ander optie heb of wil hebben dan te genieten van vandaag.

En om het noch leuker te makken komt Anja langs vanmiddag en daar verheug ik me enorm.

Anglesey, Wales.


Bijna saai vandaag geen paniek over niets wij zijn gewoon wakker geworden in onzer eigen tempo.

Dat is niet helemaal waar om vlak voor 8 uur kwam de iemand langs die de vuilnisbakken hier aan de overkant leeg haalt.

Elke ochtend is het een enorme lawaai gevolgd op een dinsdag ochtend bij een enorme bende van kinderen die voor het Fijnhout theater wachten op iets spannend.

20 kinderen klingen alsof het 60 zijn, wat zijn zij enthousiast, het klinkt alsof het iets heel leuk is waar zij op wachten.

Was niet zo erg vanochtend of zij waren er snel weg of wij waren nog zeer moe want wij zijn allebei weer zonder problemen in slaap gevallen.

Toen ik echt goed wakker was paar uur later ben ik gelijk begonnen met de arm oefeningen heb deze keer het dubbele gedaan wat goed voelt.

Armen zijn nog heel soepel van de sessie met Mathilde, de fysio,gisteren.

Donderdag komt zij niet omdat het Hemelvaart is dan zijn zij dicht, toen ik vervelend verassing.

Winkels dicht betekent toen geen eten tot de avondwinkel open ging en jij het dubbele kon betalen.

Tegenwoordig is bijna alles open en kan je zonder probleem je boodschappen doen tegen de normale dagelijkse prijs.

Vandaag ziet er nog niet mooi uit door de wolken die laag hangen, komt door al het regen in Engeland.

Hoop voor die honden dat zij later zon hebben in het park dan komen zij thuis net zo vrolijk zoals gisteren.

Een heel fijne dag.

Gisteren waren wij na het bezoek van de doctors dienst iets van slag en Richie heeft de katheter zak veel te vaak bekeken.

Wij vertrouwende het niet,alsof het weer mis ging en wij de doctor's dienst moesten bellen voor de tweede keer.

Gelukkig naar een beetje rust zijn wij bij gekomen en een beetje eten heeft goed geholpen om ons weer op peil te krijgen en houden.

Achter af was ik er zeer blij dat het zo makkelijk was opgelost en het heeft natuurlijk geholpen dat de team zo aardig was.

Het is goed wanneer men zo ongedwongen met een onbekende kan praten het heeft mij gisteren enorm geholpen.

Vandaag merk ik nog het effect van gisteren omdat wij zo opgelucht waren dat er urine in de zak was vanochtend.

Een opluchting voor ons allebei, was erg fijn dat wij de dag zonder artsen etc konden beginnen.

Het heeft me natuurlijk aan het denken gezet over de hele situatie.

Wat echt raar is dat ondanks dat ik weet en voel hoe gehandicapt ik ben en ik weet dat het alleen erger word dat ik toch blijf hopen dat het beter word.

Meestal is het ook zo je doet precies wat de doctor zegt en je hersteld maar niet met MS.

En dat is het frustratie van MS en de verwachting dat de doctor het beter maakt kan niet gebeuren ook wil de doctor het zo graag doen.

Het enige wat ik kan doen is vertrouwen dat ik voldoende mentale capaciteiten heb om dit allemaal te dragen.

En dat lukt me omdat Richie mij zo goed verzorgd en steunt en ik van vrienden en bevriende bloggers zoveel vriendschap en steun krijg.

Het komt erop neer dat ik van elke dag geniet ook de dagen die niet zo makkelijk gaan.

Het is het hier en nu dat wij hebben niets meer en ook niet minder.

Genieten van elke dag dat is mijn doel.