Tuesday, December 15, 2009

Een Rustige Dag.




Heb het vandaag rustig aan gedaan, heb mijn Engelse blog geschreven, heb blog awards door gegeven aan ander bloggers.

Dat is altijd leuk te doen, en voor de rest heb ik muziek geluisterd en een audio boek.

Zo een dag wie vandaag had ik nodig om even bij te tanken, na al mijn hard werk de laatste tijd om weer goed te zitten, was het goed om tijd voor mij te hebben.

Morgen zal ik weer schrijven over hoe het gaat en hoe ik me voel, eerst mijn telefoonisch afspraak met mijn huisarts en dan zal ik mijn blog.

Monday, December 14, 2009

Zitten in onzer Woonkamer.












Henri Rousseau.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Henri_Rousseau

Bracht de middag, door in de woonkamer, nadat Mathilde, mijn fysiotherapeut voor onze maandag sessie was geweest.

Het was echt fijn om haar plezier te zien, mij weer in de rolstoel te zien zitten; zij is zulk een aardige vrouw.

Blij zij is mijn fysiotherapeut, zij heeft zulk een goede effect op mijn stemming, als ik me niet vrolijk voel, kan zij me snel opnieuw weer in de stemming krijgen.

Nadat zij vandaag wegging, deed ik mijn 30 minuten been oefeningen op de Motomed in de woonkamer naast de kerstboom.

Vond het erg leuk om in de woonkamer te zijn, Richie vond het ook fijn, beter dan al die tijd in zijn eentje, terwijl ik in de slaapkamer lag.

De honden waren zeer opgewekt, en spelede rond mijn rolstoel, Spike speelde met ander speelgoed behalve zijn kong (zijn favoriet stuk speelgoed) en had grote pret.

Zat van 13.30 tot 18.30 dan ben ik moei geworden en Richie heeft me terug in bed gedaan, was echt goed om in de woonkamer te zitten en meer te zien dan alleen de slaapkamer.

Ik ben me nu zeer bewust dat ik erg goed moet opletten, dat ik niet te veel in bed blijf, want nu kan ik meer doen.

En nu is het zeer goed om niet te veel in bed te blijven liggen, want dat gaat ten kosten van mijn gezondheid.

Het was goed dat ik leerde leven met minder stimulatie voor de laatste 15, bijna 16 maanden.

Maar nu is alles anders en ik kan weer zitten en hoef niet de hele tijd in bed te blijven, wij zijn bezig nu, om aan onzer nieuwe routine te wennen.

Heb werkelijk van genoten om vanmiddag in de woonkamer te zijn, was een goed gevoel en ik ga me nu verheugen op de kerst en het nieuwe jaar.

Sunday, December 13, 2009

Oude Gewoontes en Nieuwe Routine.











Paul Eugène Henri Gauguin.


Op dit ogenblik probeer ik de omschakeling te maken, en mijzelf weer te zien zitten in mijn rolstoel.

Heb gerealiseerd dat wennen aan zitten, niet alleen een verandering is in routine maar wat nog belangrijker is, een verandering in mijn denken betekend.

Sinds 21 Augustus (2008) wij hebben wij een goede routine gemaakt, maar nu is alles veranderd zoals met de meeste routines is het gewoonten worden.

Gewoontes zijn niet gemakkelijk meteen te veranderen.

Wij moeten de tijd nemen om aan de nieuwe situatie te wennen en aan te passen, en van te genieten.

Ik moet zitten in de rolstoel met zitten in bed afwisselen, maar moet onthouden dat zitten in mijn rolstoel, nu mijn grote prioriteit is.

Moet ook herinneren om mijn positie regelmatig in de rolstoel te veranderen, elk uur dat ik zit moet ik voor 10 minuten achterover kantelen, om de druk weg te nemen.

Geleidelijk aan verandert mijn routine, en ik begin er plezier in te hebben.

Ik neem het stap voor stap, dat is het beste plan voor mij.

Merk op dat ik niet bang ben om na buiten te gaan, zeker niet nu ik kan zien dat er meer voor mij is dan deze kamer.

Richie heeft de slaapkamer zeer prettige gemaakt, maar ik wil nu ok in de woonkamer leven.

Ik heb het beste van mijn situatie in de loop van de laatste 14 maanden gemaakt, heb geleerd te leven in het hier en nu en van alles te genieten dat ik kon.

Verheug me op de lente en tijd op het balkon door te brengen, en met de buren te babbelen, maar op dit ogenblik verheug ik me op meer tijd in de woonkamer met mijn schat Richie.

Saturday, December 12, 2009

Zitten.











Straat Kunst.

Het was fijn om in de woonkamer te zitten, leuk om te zien hoe Richie die voor bereidingen deed voor onzer eten..

Wij waren beide zeer gelukkig dat ik daar was, ook die honden vonden het leuk, zij speelden gelukkig om ons heen.

Spike zat het grootste deel van de tijd pal naast mijn stoel, Richie heeft me regelmatig laten weten waar hij was, zodat ik niet per ongeluk over zijn potjes rolde.

Zodra ik opnieuw begon te zitten was het een schok om te ontdekken dat het zo uitputtend was, special aangezien ik had gedacht dat de aanpassing het voor mij zou doen.

Kon niet werkelijk voorzien hebben dat het zulk een langzame proces zou zijn.

Vertelde Richie die ik nu kon zien dat het idee van mij om naar het concert van Peter and The Test Tube Babies op 21 november, te gaan, drie weken nadat ik weer begon te zitten, uiterst onrealistisch was geweest.

Richie was het ermee eens dat het niet realistisch was geweest, maar herinnerde me dat het goed voor mij was geweest om te denken dat ik naar het concert zou kunnen gaan.

Hij zei hij dat het mij goed deed om een doel te hebben, fijn dat Richie mij herinnerde aan de positieve aspecten.

Ook heeft Richie mij herinnerde dat ik ook een reactie van Peter, van Peter and The Test Tube Babies had, dat ik niet had verwacht.

Werkelijk vriendelijk van hem om me terug te mailen; aardig te weten dat hij mijn blog leest, het is altijd goed om nieuwe vrienden te maken.

En heeft het goed gevoel bevestigd dat ik van de band had.

Gisteren was het goed om te zitten, maar he heeft me bewust gemaakt van de vooruitgang van mijn MS, mnijn armen zijn nu zwakker dan vorig jaar, ik heb mijn spieren in mijn boven armen opgebouwd, het is dus niet een kwestie van zwak zijn..

Mijn armen zijn niet meer zo flexibel en het duidelijk dat het mij grote moeite koste om mijn vork tot mijn mond te brengen.

Het gehoopt dat eten moeiteloos zo zijn zittend in mijn rolstoel, misschien dat het met tijd makkelijker zal worden.



Friday, December 11, 2009

Fijne Bezoek van Goede Vrienden.









Slecht geslapen afgelopen nacht, was denk ik uitgeput na de afspraak om de aanpassing op mijn rolstoel te evalueren.

Gisteren was teveel voor me, ook voor Richie.

Vanmiddag was totaal anders wat prachtig was; voor de verandering, was ik uit bed.

Ik zat in de rolstoel 5 uren, om 3 uur heeft Richie me een douche gegeven en ik was klaar en voor onze bezoekers vlak vóór 5 uur .

Briljant bezoek van Gareth en Paul en voor het eerst sinds augustus vorig jaar zat ik in de woonkamer om hen te begroeten, welke werkelijk fijn was.

Het was mooi om hen voor een verandering daar te zien, in plaats van in de slaapkamer, was werkelijk plezierig.

Goed om onze twee lieve vrienden zo spoedig te zien, zij waren hier op bezoek van 16 tot 25 november.

Droevig stierf een zeer goede vriend van hun, Rob, een later week, zij zijn gekomen voor zijn herdenking op dinsdag en begrafenis op woensdag en om zijn partner te steunen.

Erg dat Rob zo snel is gestorven, nu moet zijn partner Steven het zonder zijn schat doen, wat moeilijk zal zijn.

Wat zeer droevig was, is dat zij gehuwd wilden worden op 7 december en Rob stierf op 3 december.

Echt jammer voor ze, ik kende ze nauwelijks, maar vond dat zij aardige mensen waren, Rob had de mooiste blauwe ogen die ik ooit heb gezien.

Wij zullen Rob niet vergeten, daar ben ik mij zeker van, ik zal vaak over hem en Steven denken, en hem in onze gedachten levend houden.

Belangrijk om te leven in het hier en nu, en te genieten.

Ik verheug me opnieuw morgen te zitten, en nu dat ik geen pijn meer heb onder mijn oksels zal zitten beter zijn.

Thursday, December 10, 2009

Kerstman kwam aan in een helikopter.











Robert Maplethorpe

Voor het eerst in dagen zag ik de zon, die braak even door de zware wolken laag.

Helaas binnen 5 minuten was de wolken laag opnieuw aanwezig en er was geen spoor van zonneschijn of blauwe hemel.

Als wij niet dat kort ogenblik hadden gezien en de gordijnen een paar minuten later geopend hadden wij het gemist..

Je moet echt open staan om zulke mooi momenten te ervaren, dat is hoezo leven in het moment zo belangrijk is.

Belangrijk is je perspectief, 5 minuten zonnenschijn zijn nu waardevol voor mij, in het verleden was het een teleurstelling geweest.

Vroeger dachte ik vaak dat mijn glas half leeg was en nu denk ik dat het halfvol is.

Mijn bezoek aan mijn geboorteland in 1997 was erg belangrijk, het heeft me herinnerd aan waar ik vandaan kom, en wie ik ben..

Het was mooi in Trinidad, om zo vele verschillende mensen te zien, en zo gelukkig coëxisterend, het is prachtig om te zien hoe alle groepen hun grote feesten zoals Eid en Divalli samen vieren.

Iedereen heeft kaarsen op hun veranda's op Divalli en iedereen viert Kerstmis door de Kerstman te zien aankomen in een helikopter op de Savannah.

Het was gebruikelijk dat de Kerstman alle kinderen een appel van Canada gaf.

Kerstmis in Trinidad betekent grote mooie rode appelen van Canada, en wij kinderen waren altijd blij met deze traktatie.

Belangrijke afspraak vanmiddag, ik had gisteren gevraagd of 3 van de mensen pas om 14.30 uur zouden komen in plaats van alle 6 om 14 uur.

Elwin controleerde of de stoel mij adequate steun gaf, en Ludwine controleerde of mijn bekken correct werd geplaatst.

Zij waren allen met me eens dat er een paar aanpassingen die; nodig waren.

Elwin deed een paar vandaag, maar moet maandag voor de laatste terugkomen; hij nam iets weg onder mijn oksels wat te strak zat.

Nadat hij de laatste aanpassing op maandag doet, dan kan ik het testen tot zij terug komen in januari voor de definitieve evaluatie.

Nu ben ik zeer vermoeid, heb van 13. 30 tot 18.30 slechts 5 uren maar het voelde veel langer.

Richie was vandaag een ster geweest, hij stond vroeg op en nam de honden naar het park en kwam toen naar huis, deed mijn been oefeningen en been massage en gaf mijn mijn baclofen pillen.

Hij heeft schoon gemaakt, alvorens hij mij uit bed te halen om te wassen en aan te kleden, zo dat ik klaar was om 13.30.

Nadat zij weg waren om 16 uur deed ik 40 minuten been oefeningen aan de Motomed en babbelden met Richie in de woonkamer.

De rode Kerstboom ziet er nog prettier uit dan afgelopen jaar.

De honden en Richie en ik werden opgewekt en vrolijk omdat ik ook in de woon kamer was.

Ben terug na bed gegaan vlak na 18.30 uur, wij verheugden ons allebei op een prettige ontspannen avond, Richie en ik heeft verdiend.

Wednesday, December 09, 2009

Tante Herrad en Het Van Gogh Museum.











Georges-Pierre Seurat


Tante Herrad en Het Van Gogh Museum.

Verrassend goed geslapen afgelopen nacht, wat zeer welkom was, werd gewekt door meerde pijnlijke spasmes en het lawaai van de containers buiten, die leeg gehaald werden.

De spasmes waren afschuwelijk pijnlijk, plus veel pijnlijke arm krampen, het voelde net als elektrische schokken.

Voelde dat ik ging huilen,heb geprobeerd om mijn tranen te bedwingen, helaas lukte dat niet, zodra mijn schat Richie mij hoorde was hij naast mijn bed.

Hij haalde THC voor mij en nadat ik een paar zakken had geïnhaleerd en Richie zijn koffie had gedronken, deed ik mijn arm oefeningen en Richie deed vervolgens de been oefeningen en massage.

Morgen wordt het een zwaar dag,wij verwachten en heleboel mensen, die komen voor de tweede keer wegens de aanpassing aan mijn rolstoel.

6 mensen, zij zullen toekijken hoe ik met de tillift in de rolstoel word gezet en dan in de correcte positie gezet worden door Elwin en Ludwine.

Elwin is van het bedrijf Summit, die de zit orthese hebben gemaakt voor mijn stoel, en Ludwine,is mijn ergotherapeut van het R.C.A(Revalidatie Clinic Amsterdam).

De vier andere mensen zijn, Harm van Welzorg,mijn casemanager Jacqueline Janssen en Michelle mijn huidige consulent, plus mijn nieuwe consulent.
.
Ludwine zal de positie van mijn bekken controleren en Elwin zal kijken of ik voldoende steun krijg van de orthese.

Wanneer niet, dan kan hij dat ter plekke bijwerken, zodat ik de steun krijg die ik nodig heb om correct en veilig te zitten.

Ben blij wanneer het morgen avond is, want dan is de afspraak allang achter de rug.

Nu ga ik genieten van het hier en nu, ik ga zo de kerst boom bekijken, die Richie heeft opgesteld in onzer woonkamer.

Opeens waren die 4 vrienden van mijn Tante Herrad hier, zij hadden mij opgebeld om te zeggen dat zij langs wilde komen.

Zij woont in Spanje, haar vrienden bleven voor een paar minuten, om me een brief van Herrad te geven en een doosje chocolade en gingen dan na Het Van Gogh Museum.

Ik belde meteen tante Herrad om haar te laten weten dat haar vriend mij hadden bezocht, wat haar zeer gelukkig maakte.