Misscien Is Het Helder Morgen.

 

 AA78. 

1978. 

 Zdzisław Beksiński 

http://en.wikipedia.org/wiki/Zdzis%C5%82aw_Beksi%C5%84ski 

Vandaag is weer een grijze, nevelige dag, niet aardig om zo  wakker worden, jammer aangezien ik een heldere dag wilde.

Ik wilde een blauwe hemel zien en de vogels op nootjes buiten horen, maar in plaats daarvan moesten wij het doen met donker en somber weer.

Met niet één enkel vogelgeluid of zelfs één vogel die de pinda’s bezochten om te eten, droevig was dit niet het geval.

Misschien morgen, dat zou een grote boost  voor mij zijn, ik heb werkelijk een boost  nodig op dit ogenblik, aangezien de griep mij depressief heeft gemaakt.

Het is briljant om te voelen dat ik eindelijk begin te genezen,  alle symptomen van de griep en de bronchitis zijn nu gegaan.

Ik voel mij nog niet volledig genezen, ben snel uitgeput, heb nog een verstopte neus en het voelt alsof ik een interne woll muts draag.

Ik ga het gemakkelijk doen vanavond en morgen ook, volgende week op Dinsdag, zal het een maand zijn dat wij allebei griep kregen.

Ik had niet verwacht om nu al zo goed te voelen zoals ik mij nu voel, vooral aangezien zo vele mensen maanden hebben gevergd om volledig te genezen.

    

Vogels op de Gracht.

Weer goede nachtrust zonder Spike in de slaap kamer, arme kleine hond probeert zich te verstoppen onder mijn bed in de hoop dat Richie hem niet ziet.

Hij zal zelfs een koekje weigeren om hier in de slaap kamer te blijven.

Afgelopen nacht werd hij zachtjes in zijn bed geplaatst met een koekje, hij was niet blij hij wilde liever op de koude, harde vloer onder mijn bed blijven.

Hij is werkelijk een prachtige hond, hij is zijn mijn kleine held, een schitterende kleine vriend.

Vind het droevig dat hij de kamer moet verlaten, maar het is zo goed voor me, veel beter voor mij om te slapen.

Wanneer Spike in de ruimte is, kan hij niet als Marleen stil blijven liggen, hij moet minstens drie keer schudden elke nacht.

Dat is 3 keer dat ik wakker word en als er zaken zijn die ik nog moet doen word ik wakker gehouden door piekeren er over.

Dat is ook wanneer elke pijn meer wordt en ik wens dat ik me kon bewegen.

Mijn armen vergeleken met vorig jaar zijn moeilijker te gebruiken, zij zijn moeilijk om op te heffen.

Ben zeer gelukkig dat ik mijn handen en armen nog kan gebruiken.

Nu probeer ik niet te berekenen wat ik niet kan doen, en ik begin nu meer te zien wat ik wel kan doen.

De halve volle kop niet de halve lege kop, het maakt inderdaad een groot verschil.

Het betekent dat ik van ogenblikken als kan nu kan genieten wanneer de hemel blauw is en de zon schijnt.